Zapraszam na 27. Festiwal Musica Polonica Nova, który po raz pierwszy w swej 48-letniej historii odbywa się nie w lutym, lecz w wiosennym maju, w dniach 8 – 16. Jego organizatorem jest Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego przy współpracy Związku Kompozytorów Polskich i Polskiego Radia.
Podczas 12 koncertów wykonanych zostanie ponad 60 utworów autorstwa 45 kompozytorów, zaś 16 kompozycji zabrzmi po raz pierwszy. W nurcie towarzyszącym Festiwalowi znajdą się cztery spotkania dyskusyjne, pokazy filmów eksperymentalnych i prezentacje nagrań historycznych. Zaproponujemy Państwu także możliwość korzystania z dostępnej przez cały czas Festiwalu instalacji dźwiękowej – spaceru dźwiękowego, której części, umieszczone w wybranych miejscach miasta, przenosić będą przechodniów w historyczną brzmieniowość Wrocławia Dźwięki te zapewne niejednokrotnie spowodują wrażenie déja vu…
Podczas Festiwalu zaprezentowane zostaną różne obszary kompozytorskiej twórczości. Wykonanie kilkunastu pieśni masowych z początku lat 50. ma być próbą odpowiedzi na pytanie, czy taki repertuar faktycznie, jako, że dziś uważany za ideologicznie niesłuszny, musi pozostać odsądzony od czci i wiary. Jest on konfrontowany ze swoistą „reanimacją” słynnej Symfonii Pokoju Andrzeja Panufnika z 1951 roku oraz przypomnieniem II Symfonii „Olimpijskiej” Zbigniewa Turskiego, uhonorowanej w 1948 roku złotym medalem w kategorii: sztuka podczas Letniej Olimpiady w Londynie i potępionej podczas Zjazdu Kompozytorów Polskich w Łagowie Lubuskim w roku następnym. A więc… symfonia na medal! Zabrzmi ona 9 maja.
Czy można nićmi (tak, tak… nićmi!) grać na fortepianie? Można! A czy prawdą jest, że w utworze Aleksandra Nowaka odnajdziemy ślad akordu chopinowskiego? Wysłuchajmy koncertu 8 maja! Maraton z sonetami Szekspira, to kontrapunkt różnych estetyk: gęstej u Andrzeja Czajkowskiego, surkonwencjonalnej u Pawła Mykietyna i zanurzonej w elektronice oraz wzbogaconej o warstwę video w cyklu utworów Katarzyny Głowickiej (10.05).
Fortepianowy portret nadwrażliwego minimalisty Tomasza Sikorskiego to zaproszenie do kontemplacji samotności dźwięków, które przenoszą słuchacza w obszar metafizyczny (11.05). Ostatnie dni Festiwalu to prezentacja różnorakich połączeń: muzyki i teatru, muzyki i obrazu, muzyki i ekranu, muzyki i ruchu. Kulminacją tych działań jest polska premiera opery Hanny Kulenty. Dzieło to, które nosi niepokojący tytułMatka czarnoskrzydłych snów, po raz pierwszy wykonane zostało 15 lat temu w Monachium, osiągając tam wielki sukces. Do wysłuchania opery zapraszamy 16 maja. Dzień wcześniej odbędzie się prawykonanie SuityAndrzeja Krzanowskiego – Chopina akordeonu, którego 20. rocznicę śmierci obchodzimy. Suita to koncertowa wersja sensacyjnej Audycji V- mega-opery multimedialnej z 1977 r.
W przestrzeń dialogu dźwięków i obrazów, tak za sprawą partytur graficznych Romana Haubenstock-Ramatiego, jak i prac polskich plastyków oraz projekcji video, przeniesie nas występ zespołu „Kwartludium” (także 15.05). Puentą Festiwalu będzie prezentacja teatru instrumentalnego z udziałem baleriny, mima, aktora i kameralistów z niemieckiego zespołu „Leitundlause Musiktheater”, która odbędzie się 16 maja. Artyści wykonają kultowe TIS MW2Bogusława Schaeffera.
Festiwal będzie ekscytował dzień po dniu – zapewniam!
Andrzej Chłopecki, Dyrektor Artystyczny Festiwalu
