koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
Muzeum w Łowiczu wirtualnie
zmodyfikowano  5 dni temu

Dzwonię do moich braci

CO BYŁO GRANE » CO jest GRANE » 3 098 wyświetleń od 12 sierpnia 2020

Warszawa » ul. Rynek Nowego Miasta 5/7 00-229 Warszawa » NA MAPIE

Jonas Hassen Khemiri - „Dzwonię do moich braci”

Przekład: Halina Thylwe Reżyseria: Marta Malinowska Muzyka: Dominika Jarosz, Mateusz Trembaczowski Scenografia: Iga Koclęga

występują: Paulina Fonferek Katarzyna Kucharska Jakub Kordas Mateusz Trembaczowski

Grudzień 2010 roku. W Sztokholmie miał miejsce akt terroru i dla Amora oraz innych Szwedów o arabskim wyglądzie nic nie będzie już takie jak przedtem. Terrorysty jeszcze nie ujęto, może też zginął przy wybuchu bomby, ale mógł mieć pomocników i oni mogą skrywać się wszędzie. Gdzie więc ich szukać jeśli nie wśród ludzi o podobnym wyglądzie. Jak muszą czuć się młodzi Szwedzi o arabskim wyglądzie, którzy widzą lęk i nieufność w spojrzeniach mijanych przechodniów? Szwecja boryka się z bardzo wzmożoną agresją skierowaną przeciw imigrantom. Jest zazwyczaj Agresja tłumiona, skrywana pod grzecznym uśmiechem, nie wyrażona a jednak bardzo brutalna i raniąca.

I co ten tekst napisany przez Szweda o tunezyjskim pochodzeniu może znaczyć dla nas dzisiaj, dla Polaków w 2019 roku? Spektakl w lekki i często dowcipny sposób próbuje znaleźć odpowiedź i spotkać nas twarzą w twarz z naszym wewnętrznym lękiem przed obcym.

zmodyfikowano  5 dni temu
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ