SYNCHRONICITY_Warsaw

Wystawa projektów architektonicznych dla Warszawy przyszłości

Prezentacja stworzonych specjalnie na tę wystawę projektów odnoszących się do kwestii zagospodarowania Wisły (S’A ARQUITECTOS + ESESTUDIO: MOSTY MIASTU/ Barcelona, Lizbona), a także nieformalnego użytkowania przestrzeni Warszawy (RAUMLABOR: Trzecia przestrzeń Warszawy/ Berlin).

S’A ARQUITECTOS + ESESTUDIO: MOSTY MIASTU

• Wisła. Warszawa jest jedyną europejską stolicą, przez którą przepływa nieuregulowana i niezurbanizowana rzeka, ujmując prościej, jedyną stolicą, przez którą przepływa dzika rzeka. Na pierwszy rzut oka może się to wydawać problemem wołającym o natychmiastowe rozwiązanie, ale jak to się często dzieje, odpowiedź kryje się w samym pytaniu.
• Myśląc o Przyszłości. Najlepszym rozwiązaniem jest według nas utrzymanie rzeki taką, jaką jest dziś. Wyzwanie stworzenia z Warszawy stolicy nowej Europy Wschodniej musi zacząć się przyjęcia radykalnie ekologicznej postawy lub 3-stopniowego programu rozwoju zrównoważonego.
• Od Wady Miasta do Dodanej Wartości Ekologicznej. Pierwszym krokiem jest przyjęcie zasady nietykalności rzeki. Założenie to akceptuje „dzikość” rzeki i uznaje ja za pozytywną wartość na przyszłość.
• Używając danych wyjściowych takich, jak układy mobilności czy siatka transportowa wybrać strategiczne lokalizacje dla punktów początkowych nowego rozwoju. W punktach tych należałoby również zlokalizować taktycznie ważne dla miasta węzły komunikacyjne przyciągające nowe, zróżnicowane funkcje.
• Początkowe Efektem wykonania kolejnych działań będzie powstanie pięciu różnych mostów. Przyjęcie metody filogenetycznej będzie miało efekt w postaci różnych układów urbanistycznych i architektonicznych nowych mostów, na które wpłyną elementy takie jak: szerokość rzeki, kontekst funkcji znajdujących się na brzegach, potrzeby miasta, sieci komunikacyjne, usytuowanie względem stron świata, ochrona przed wiatrem, widoki, itd.
• Poszerzanie Miasta. Typologia każdego z mostów będzie efektem konfrontacji różnych programów, co da charakter wymieszanej przestrzeni prywatnej i publicznej, a więc przestrzeni indywidualnej i zarazem zbiorowej. W ten sposób miasto nie zatrzyma się na brzegu, ale rozwinie, łącząc obie granice, zmieniając pęknięcie swojej tkanki w zrośnięte, spójne miasto.

RAUMLABOR: TRZECIA PRZESTRZEŃ WARSZAWY Podczas naszego pobytu w Warszawie, doszliśmy do wniosku, że ważną kwestią jest tu możliwość nieformalnego korzystania z miasta. Będąc tu przeszliśmy przez parę w pewien sposób zawieszonych w czasie i przestrzeni miejscach, zazwyczaj postsocjalistycznych, zajętych często przez nieoficjalny handel. W podobny sposób wykorzystywane są nie tylko te swoiste „oczekujące“ przestrzenie. „Mały handel“ prowadzony jest po prostu na chodnikach czy ulicach. Jest to reakcja na utratę najważniejszego miejsca skupiającego stołeczny nieoficjalny handel, czyli Jarmarku Europa i ogólny brak miejsc przeznaczonych na tego typu działalność. Naszym zdaniem nieoficjalna strona ekonomii miast to odzwierciedlenie ich społecznego profilu i związanej z nią różnorodności. Handlarze organizując się w podobny sposób odpowiadają na potrzeby uboższej części społeczeństwa. Rynek nieoficjalny generuje nowe formy działalności ekonomicznej, pozwala na kształtowanie się indywidualnych karier oraz tworzy nowe powiązania społeczne.

Wątpiąc w to, czy wysiedlenie kupców z terenów targowiska na rzecz inwestycji i budowy nowego Stadionu miałoby być najlepszym rozwiązaniem zaproponowaliśmy odmienną strategię, zakładającą rozmieszczenie wielu mniejszych obszarów, które można byłoby wykorzystywać w celach handlowych, a które wcześniej nie spełniały żadnych konkretnych funkcji. Nasz projekt przedstawia struktury w różny sposób zintegrowane z przestrzenią i w różny sposób przestrzeń zawłaszczające: od tych dopiero co wyłaniających się, do tych w całości w niej obecnych (częścią fikcyjną w naszej historii jest odniesienie do działań i strategii oddolnych). Takie działanie krystalizuje kształt miejskiej tkanki i dodaje do niej przestrzenie, nie planowane wcześniej w założeniach rozwoju miasta. Podsumowując: w mieście potrzebne są nie tylko przestrzeń publiczna i prywatna, ale też niezbędne jest stworzenie warunków dla nieformalnych aktywności w nieformalnych warunkach.

RAUMLABOR - TEAM SYNCHONICITY:

• markus bader
• christof mayer
• stephan henrich
• katrin murbach

SynchronicityWarsaw to projekt w którym głos mają architekci młodego i średniego pokolenia poszukujący rozwiązań współczesnych problemów manifestowanych w przestrzeni miejskiej: problemów społecznych, politycznych, ekonomicznych, estetycznych i emocjonalnych. Pierwszą odsłoną projektu był jeden z tomów trzyczęściowej publikacji „W [jak Warszawa]”, wydanej w 2007 r. Zatytułowany „No Hear, No See”. SynchronicityWarsaw w 2008 r. ma formę wystawy prezentującej projekty możliwych scenariuszy rozwoju miasta Warszawy.