„Syntax” Katarzyny Feiglewicz to opowieść o komunikacji, bliskości i cielesności, rozgrywająca się na styku języka, zmysłów i pamięci. Tytuł wystawy, oznaczający składnię, odnosi się zarówno do zasad budowania języka, jak i do sposobów, w jakie ciało, gest, dotyk i spojrzenie tworzą własny system znaczeń.

Centralnym punktem wystawy jest relacja artystki z najbliższymi jej kobietami – matką, siostrą i córką. Feiglewicz odwołuje się do wspólnych doświadczeń i rodzinnej przestrzeni sauny, traktowanej jako miejsce intymnego spotkania ciała, natury i architektury. Wykorzystując malarstwo, obiekty i film, artystka tworzy autonomiczny, płynny świat, w którym granice między ciałem, krajobrazem i materią ulegają zatarciu.

„Syntax” jest więc próbą uchwycenia tego, co często wymyka się słowom: emocji, bliskości, pamięci i cielesnego doświadczenia. To opowieść o relacjach, w których chaos uczuć spotyka się z porządkiem języka, a niewyrażalne znajduje swoją formę w obrazie, geście i materii.