spektakl rozpoczynający ferie zimowe

Teatr, ktory powstanie na granicy, ktory powstanie pomiędzy chorymi i zdrowymi ma szansę wrocić z teatru do życia, odzyskać siłę teatru mitycznego, teatru obrzędowego.

Przedstawienie w swoim zamyśle ma przekroczyć granicę teatralności, zakłada otwartość na nieznane - spotkanie aktorow z chorymi, spotkanie tak powstałego zespołu z widzami. Obowiązek poznania Innego jest podstawą działań teatru.

Pod koniec XX wieku, na początku XXI nastąpił wzrost liczby osob zarejestrowanych w poradniach zdrowia psychicznego na Dolnym Śląsku.

Pomimo wielu publikacji na osobach dotkniętych chorobą ciąży odium wykluczenia.

Depresje opisali naukowcy, a sztuka uczyniła z niej metaforę sytuacji egzy- stencjalnej wspołczesnego człowieka. Pomimo wielu publikacji na osobach dotkniętych chorobą ciąży odium wykluczenia. Sztuka do tej pory zajmowała się intensywnie innymi obszar-ami wykluczenia. Zajmowanie się wykluczonymi było

i jest modne.

Ale z podziwu godną konsekwencja omijała chorych psychicznie.

Zimno, duszno mi traktuje depresję nie, jak metaforę, ale jak sytuację realną. Konkretną, dotyczącą Osoby.

W celu realizacji tego projektu zaprosiliśmy do wspołpracy osoby ktore spotkały się z problemem choroby, kryzysu psychicznego.

Bohaterkami spektaklu są dwie siostry, jedna z nich spotyka chorobę.

Nie ma prawdy i fałszu. Jest choroba. To nie tylko katastrofa dotychczasowego porządku życia, ale szansa. Konfrontacją

z ludzkim przekonaniem o panowaniu nad życiem.

scenariusz, reżyseria, opracowanie muzyczne:

PAWEŁ KAMZA

scenografia, kostiumy, charakteryzacja:

BOŻENA J. JAKIMCZYK

reżyseria światła: WŁADYSŁAW SAJDA

konsultacja choreograficzna: ANNA PIOTROWSKA

wykonanie kilimow: JULIAN MIELNICZAK

występują: MAGDA BIEGAŃSKA, KATARZYNA KAŹMIERCZAK ANETA JEWUŁA, MARZENA POLAKOWSKA, ANNA TORBIŃSKA, JUSTYNA ZIELIŃSKA, DAREK GARMADA, BARTŁOMIEJ SZCZESIAK, DARIAN WIESNER

bilety:

12zł