Oprowadzanie kuratorskie po wystawach Legnickiego Festiwalu SREBRO

Zapraszamy na ostatnie oprowadzanie kuratorskie po wystawach 34. Międzynarodowego Konkursu Sztuki Złotniczej EVERY BODY oraz „Atmosfera. Symbol. Narracja” Nikity Kavryzhkina. Spotkanie pozwoli poznać – nierzadko zaskakujące – idee stojące za prezentowanymi pracami oraz dowiedzieć się więcej o współczesnych kierunkach rozwoju biżuterii artystycznej. Wstęp wolny.

Międzynarodowy Konkurs Sztuki Złotniczej to wiodące wydarzenie Legnickiego Festiwalu SREBRO 2026. Konkurs organizowany jest przez Galerię Sztuki w Legnicy od 1979 r. (początkowo jako Ogólnopolski Przegląd Form Złotniczych). To jedna z najstarszych inicjatyw na rzecz promocji współczesnej biżuterii artystycznej w Europie, wspierająca kreatywne poszukiwania w obrębie niszowej dziedziny na styku sztuki, rzemiosła i wzornictwa.

"Biżuteria to przedmiot zaprojektowany w odniesieniu do ciała i stworzony dla niego. Czasem jednak eksponuje siebie, traktując ciało jedynie jako pretekst i tło. Tym razem pragniemy zapytać właśnie o cielesny aspekt jej obecności i taki kontekst jej funkcjonowania. Niech zatem to ciało stanie się pretekstem do materialnej albo intelektualnej interpretacji, artystycznego rozwinięcia, przekształcenia i otwarcia granic. Ośrodkiem refleksji o otaczającym świecie i dotykających go kryzysach. Przedmiotem politycznej uwagi, produktem komercjalizacji, utowarowienia. Medium, które otwiera perspektywę organiczną, społeczną, humanistyczną, postantropocentryczną. Niech ciało opowie o biżuterii, a biżuteria o ciele".

dr Justyna Teodorczyk

"Biżuteria to przedmiot osobisty. Noszona na ciele skupia na sobie uwagę, podkreślając lub kamuflując cechy anatomiczne „nosiciela”. W zakresie mikroergonomii bywa projektowym wyzwaniem, w obszarze sztuki staje się komunikatem – niezależnie od punktu odniesienia zawsze jest faktem społecznym podlegającym obserwacji, interpretacji, ocenie, afirmacji, kontrowersji lub odrzuceniu. Chcielibyśmy Was zaprosić do tego, aby o cielesności - ze wszystkimi jej kulturowymi tabu, ograniczeniami, fobiami lub kompleksami, w każdym fizycznym, intymnym i kulturowym kontekście - opowiedzieć językiem współczesnej biżuterii".

prof. Sławomir Fijałkowski

Nikita Kavryzhkin pracę nad formą rozpoczyna od poszukiwania atmosfery. Niewidzialnej obecności, która nadaje emocjonalny ciężar. Interesuje go, w jaki sposób materiały, proporcje i kompozycja wywołują uczucie jeszcze przed pojawieniem się myśli. Jak cisza i napięcie mogą zostać wpisane w samą materię. Odwołuje się do atmosfery kościoła i wzniosłości architektury sakralnej, odczuwanej także poza kontekstem tradycji chrześcijańskiej. Kavryzhkin używa kamienia jako medium bezruchu i ciszy. Wykorzystuje jego chłodne piękno. Posługuje się symetrią. Tworzy niewielkie, architektoniczne formy, w centrum których umieszcza pustkę. Zaprasza do odczuwania powściągliwej, a jednocześnie kontemplacyjnej obecności. Tu narracja rodzi się z ciszy, a „nie ma” nie jest brakiem ale pauzą, punktem skupienia uwagi. Z tego złożenia powstają struktury intymne, więc bliskie, a zarazem odległe. Ciche formy, które oddychają i utrzymują obecność. https://www.instagram.com/nikita_kavryzhkin/

BIO Nikita Kavryzhkin – urodzony w Rosji, obecnie mieszka i pracuje w Niemczech. Rzeźbiarz, projektant biżuterii, w centrum której umieszcza pustkę, czyniąc z niej miejsce – nie-miejsce kontemplacyjnej obecności. Jego architektoniczne formy zapisane w kamieniu, w mikroskali, kreują atmosferę jednoczesnej bliskości i dystansu. Ukończył studia w Instytucie Malarstwa, Rzeźby i Architektury Petersburskiej Państwowej Szkoły przy Rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych, a także na Wydziale Kamieni Szlachetnych i Biżuterii Uniwersytetu Nauk Stosowanych w Trewirze (Niemcy). Jest laureatem wielu prestiżowych wyróżnień i nagród, w tym Nagrody Galerii Sztuki w Legnicy w 32. Międzynarodowym Konkursie Sztuki Złotniczej EMPATIA (2024). Ma w swoim portfolio wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych w Europie, USA i Kanadzie. Jego prace znajdują się w Muzeum CODA w Holandii i kolekcjach prywatnych (zbiory Marion Fulk w USA, Galeria Marzee w Holandii).