"Msza za umarłych ze swymi wielkimi pytaniami i odpowiedziami jest największym dramatem sakralnym, narzucającym uczestnikom głębokie napięcie emocjonalne, jakiego nie może wywołać żaden utwór teatralny" - pisze w powieści o Verdim Vincent Sheena. Requiem c-moll Luigi Cherubiniego zostało napisane na uroczystości pogrzebowe upamiętniające zamordowanie Ludwika XVI i Marii Antoniny. Było to jedno z najbardziej cenionych w swoim czasie dzieł sakralnych, podziwiane przez Beethovena (wykonane zresztą na jego pogrzebie), Schumanna czy Brahmsa. Requiem Giuseppe Verdiego powstało i wykonane zostało dla uczczenia pierwszej rocznicy śmierci Alessandro Manzoniego, włoskiego poety romantycznego. To właśnie dzięki tej formie osiągnął Verdi od pierwszego wykonania w kościele San Marco w Mediolanie, 22 maja 1874 roku, odczuwane przez wszystkich ludzi zawsze te same reakcje: nabożną cześć, głębokie wzruszenie i lęk. Gabriel Fauré, którego Requiem d-moll inspirowane było prawdopodobnie śmiercią rodziców, nazywane „kołysanką śmierci” dało artyście możliwość oderwania się od zawodowej rutyny pochówków z towarzyszeniem organów, które praktykował w kościele de la Madeleine w Paryżu. Wreszcie Requiem d-moll Wolfganga Amadeusa Mozarta, najbardziej znana msza żałobna owiana legendą i przerwana śmiercią kompozytora, z ostatnim zapisem w ósmym takcie Lacrimosa...

Do wysłuchania fragmentów tych dzieł zapraszamy na specjalnym koncercie w sali Filharmonii Sudeckiej. Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Sudeckiej dyryguje Jerzy Kosek, Chór Akademicki Politechniki Wrocławskiej oraz Chór Zespołu Szkół Muzycznych w Wałbrzychu przygotowała Małgorzata Sapiecha-Muzioł.