W rytmie epoki. Moda dwudziestolecia

wystawa

Atłasowe wieczorowe rękawiczki należące kiedyś do Wandy Gąsiorowskiej- Marokini - muzy Witkacego - to jeden z eksponatow pokazywanych na tej wystawie. W sumie będzie ich prawie 200, wśrod nich - suknie, spodnie, męskie stroje wizytowe, ubiory rekreacyjne, pidżamy oraz bielizna Prezentowane na wystawie odzież i akcesoria z kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu dokumentują styl ubioru charakterystyczny dla polskiej inteligencji w okresie międzywojennym. Sukienki, przeważnie szyte na miarę przez krawcową, dowodzą bieżącej orientacji w nowych paryskich trendach i umiejętnym ich dostosowaniu do miejscowych warunkow. Są wśrod nich przykłady krotkiej sukienki w stylu chłopczycy czy „małej czarnej", czyli nowinek charakterystycznych dla połowy lat 20., a także krojonych ze skosu, modelujących figurę atłasowych kreacji z początkow lat 30. i zapowiadającej nowe trendy sylwetki o szerszych ramionach i krotszej spodnicy, typowej dla schyłku dekady. Rekreacyjna pidżama ilustruje przyjęcie przez kobiety spodni, a szlafroki w formie japońskiego kimona - wpływ ubiorow orientalnych, jedna z charakterystycznych cech Art Deco. Popularność sukni balowych w typie „krynolinki" świadczy o romantycznych i nostalgicznych tendencjach oddziałujących rownolegle z utożsamianym z nowoczesnością stylem Art Deco, o ktorego wpływie świadczą zgeometryzowane dekoracje, np. charakterystyczny motyw zwielokrotnionych łukow lub aplikacje o geometrycznych formach. Prezentowane ubiory męskie dają pojęcie o formalnej garderobie eleganckiego mężczyzny.