ILANA ISEHAYEK

Budowle to proste, zamknięte konstrukcje z drewnianych desek. Ich ascetyczna zewnętrzna forma, czyniąca wrażenie opakowania tym intensywniej kieruje ku wnętrzu. Prowokuje widza do podjęcia roli vojeura. Na zewnątrz odnaleźć można tylko ogólne podpisy służące identyfikacji przestrzeni, która ma być przestrzenią intymnego miejsca: kuchni, sypialni, pokoju dziennego. Dostępne z każdej strony wizjery oferują obrazy autentycznych a zarazem banalnych i nieokreślonych wnętrz mieszkalnych, należących do przyjaciół artystki. Isehayek kreuje sytuacje przymusowe przeistaczając skrzynie w pudełkowe sceny reality show, a widza wcielając w rolę intymnego obserwatora przydzielając mu wygodne nisze w ścianach swoich obiektów. Owocem subtelnej przemocy, której Budowle dopuszczają się na odbiorcy, nie ma być jednak perwersyjna satysfakcja ale unikalny rodzaj zmysłowego doświadczenia dynamicznie odwracający relację patrzenia i poznawania. Umieszczając obserwatora w przestrzeni publicznej artystka odsłania go na spojrzenia i czyni bohaterem jego własnego oglądu.

Wystawa przygotowana we współpracy z fundacją Polart, Ministerstwem Kultury Republiki Francji, DRAC Alsace oraz Ambasady Francji w Warszawie w była również prezentowana w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (lipiec 2003).

Ilana Isehayek, rzeźbiarka i instalatorka francuska kanadyjskiego pochodzenia, żyje i pracuje w Strasbourgu w Alzacji. Jej realizacje wnikają często w przestrzeń architektury by prowadzić przewrotną grę z przestrzenią antropologiczną. Ich tworzywem jest drewno – materiał, którego podstawowe konotacje odsyłają do pierwotnego pogranicza natury i kultury materialnej człowieka. Prace artystki znajdują się w kolekcjach w Kanadzie, Niemczech i Francji.