Fortunata Obrąpalska

Fotografie z lat 1934-1957

Na ekspozycji zaprezentowanych zostanie ponad 50 prac, z rożnych etapow tworczości artystki, ze zbiorow Muzeum Historii Fotografii w Krakowie. Wernisaż odbędzie się w czwartek 8 marca o godz. 17.00.

Fortunata Obrąpalska (ur. w 1909 r. we Włodzimierzu Wołyńskim, zm. w 2004 r. w Poznaniu) już po maturze chciała rozwijać swoje pasje artystyczne, jednak ze względow finansowych zamiast na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, musiała kontynuować naukę w Wilnie, tym razem na Wydziale Chemii na Uniwersytecie im. Stefana Batorego. W 1935 roku wzięła ślub z Zygmuntem Obrąpalskim - fotografikiem. Właśnie wtedy zaczęła się interesować fotografią, co spotęgowane zostało także zawarciem znajomości z Janem Bułhakiem. Będąc pod wpływem tworcy nurtu „fotografii ojczystej", Fortunata Obrąpalska w początkowym okresie tworczości tworzyła prace w manierze piktorialnej. W mieszkaniu Obrapalskich w Wilnie odbyły się nawet dwie konspiracyjne wystawy fotografii (w 1941 i 1942 roku).

Po II wojnie światowej artystka wraz z mężem przeprowadziła się do Poznania, gdzie kontynuowała swą fotograficzną pasję. W 1947 r. została członkiem Związku Polskich Artystow Fotografikow. Jej tworczość zaczęto doceniać na licznych wystawach (Nowoczesna Fotografika Polska, Warszawa, Krakow 1948; I Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Krakow 1948-1949). Wspołredagowała w latach 1948-1952 pierwszy powojenny periodyk poświęcony zagadnieniom związanym z fotografią artystyczną - poznański „Świat Fotografii". Co istotne w drugiej połowie lat 40. zmieniają się nieco zainteresowania artystyczne Fortunaty Obrąpalskiej. Zaczęła tworzyć abstrakcyjne prace, dzięki ktorym znalazła się w gronie najznamienitszych tworcow awangardowych. Na początku lat 50. artystka tworzyła fotografie w manierze socrealistycznej, ale wysoki poziom artystyczny jej prac pozwolił uniknąć taniej propagandy. Tworzyła nowatorskie kompozycje, często posługiwała się specjalnymi technikami (najczęściej pseudosolaryzacją i wtornikiem).

Do zainteresowania fotografią eksperymentalną powrociła po 1955 roku. Stworzyła cykl prac pokazując mikroświat w skali makro.

Ostatni okres dość krotkiej działalności fotograficznej Obrąpalskiej zdominowała fotografia przyrodnicza wykonywana od początku lat 50. na zlecenie Akademii Rolniczej w Poznaniu. Jest to zasadniczo dokumentacja naukowa, ale nie pozbawiona waloru artystycznego. W ujęciu fotografowanych elementow odnaleźć można specyficzny dla artystki sposob widzenia świata, charakterystyczną dla niej wrażliwość.

        Ze względu na uczulenie na chemikalia, Fortunata Obrąpalska musiała dość wcześnie zrezygnować z działalności artystycznej. Na szczęście jej tworczość nie została zapomniana o czym świadczy niniejsza wystawa.

bilety:

2 zł, ulg. 1 zł; w poniedziałki wstęp bezpłatny