Tomasz Bugaj – dyrygent
Christian Danowicz – skrzypce
Jarosław Pietrzak – skrzypce
Wrocławska Orkiestra Kameralna Leopoldinum

Program:
A. Vivaldi – Koncert na dwoje skrzypiec a-moll op. 3.8
A. Schnittke – I Concerto grosso na dwoje skrzypiec, klawesyn, preparowany fortepian i 21 smyczków
B. Britten – Wariacje na temat Franka Bridge’a op. 10

Współzawodnictwo, rywalizacja nie tylko dotyczą dziedzin sportowych, ale również muzyki. Są to domeny koncertu instrumentalnego. Forma ta, która pojawiła się w okresie baroku, przewidywała współzawodnictwo między partią solisty a orkiestrą. Obok koncertu funkcjonowało również concerto grosso, w którym orkiestrze przeciwstawiany był zespół kilku instrumentów, spełniający rolę solisty zbiorowego. W Filharmonii Wrocławskiej usłyszymy Koncert na dwoje skrzypiec „króla gatunku” – Vivaldiego, zwanego przez wenecjan rudym księdzem, pochodzący ze zbioru 12 koncertów L’estro Armonico z 1711 roku. Do tego barokowego mistrza nawiązuje również artysta XX-wieczny, który łączył awangardę z tradycją. Schnittke w swoim I Concerto grosso, gdzie dwoje skrzypiec, klawesyn i preparowany fortepian zostają przeciwstawione grupie instrumentów smyczkowych, nawiązuje do stylistyki barokowej ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Vivaldiego. Jednak muzyka ta zostaje przedstawiona językiem zdecydowanie mniej tradycyjnym, charakterystycznym dla rosyjskiego twórcy i zdobyczy ówczesnej awangardy. Do zamierzchłych epok zwraca się również Britten w swoich Wariacjach na temat Franka Bridge’a. Jest to dzieło, dzięki któremu zaistniał on na scenie międzynarodowej. Utwór stanowi rodzaj muzycznego hołdu złożonego Bridge’owi – nauczycielowi młodego twórcy, który w owym czasie uważany był za jednego z najwybitniejszych angielskich kompozytorów. Britten w mistrzowski i dowcipny sposób łączy ze sobą osiągnięcia kultury muzycznej, wplatając jednocześnie elementy satyryczne i podając je w charakterystycznym dla siebie kształcie.