miejsce, czas, (dźwięki)⁴: Hanna Hartman

Hanna Hartman

Szwedzka kompozytorka i artystka zajmująca się sztuką dźwięku. Studiowała historię literatury i teatru na uniwersytetach w Uppsali i Sztokholmie, radio i sztuki interaktywne w Dramatiska Institutet, a także muzykę elektroakustyczną w sztokholmskim Elektronmusikstudion (EMS). Od 1990 roku tworzy m.in. utwory dla radia, rzeźby dźwiękowe i liczne performansy prezentowane w całej Europie. Pośród wielu nagród i grantów, którymi została uhonorowana można wymienić: Prix Europa (1998), Karl-Sczuka-Preis (2005), Phonurgia Nova Prize (2006) oraz Villa Aurora grant (2010). W latach 2007-2008 przebywała na rezydencji dla kompozytorów w Sveriges Radio. Występuje w zespole Les Femmes Savantes, który założyła w 2005 roku wspólnie z Ute Wasserman, Andreą Neumann, Sabine Erklentz i Aną-Marią Rodriguez.

Program:

Hanna Hartman, Mezcal. Solo for amplified objects (2014)

http://hannahartman.de

http://vimeo.com/25547140

____

miejsce, czas, (dźwięki)

cykl zdarzeń muzycznych

Partyturę utworu 2005¹ Manfreda Werdera stanowi następująca formuła: „miejsce, czas, (dźwięki)”. Można powiedzieć, że szwajcarski kompozytor poprzez krótką instrukcję dla wykonawcy wskazuje szeroki zakres problemów, którymi od lat zajmują się twórcy muzyki eksperymentalnej (wraz z nadrzędnym pytaniem o jej status ontologiczny). Pozwala to spojrzeć na tę kompozycję, jak na kolejny z manifestów, czy też rodzaj postulatu (refleks słynnego 4’33” Johna Cage’a).

miejsce, czas, (dźwięki) to seria koncertów poświęconych różnym sposobom funkcjonowania dźwięku w czasie i przestrzeni, modalnościom ciszy, performatywnym aspektom muzyki oraz niestandardowym rodzajom notacji muzycznej. Głównym ich celem jest jednak próba zmiany przyzwyczajeń percepcyjnych publiczności. Przygotowane działania będą zatem zorientowane na szczegół i pogłębione, wielopłaszczyznowe słuchanie, co ma pomóc w obalaniu wszelkich nabytych automatyzmów oraz zaszczepieniu w odbiorcach sympatii do tego co nowe i wymykające się kategoryzacji.

Cały cykl jest wyraźnym nawiązaniem do tradycji eksperymentu wyznaczonej przez Johna Cage’a i innych twórców ze szkoły nowojorskiej (Morton Feldman, Christian Wolff, Earle Brown), grupę Fluxus (George Brecht, Philip Corner, La Monte Young, Takehisa Kosugi), Alvina Luciera, Corneliusa Cardew czy Pauline Oliveros – tradycji nieustannie rozwijanej w interesujący sposób, a przy tym paralelnej do przemian w sztukach wizualnych.

____

Galeria na Czystej

ul. Czysta 4, 50-013 Wrocław

14.12.2014 (niedziela)

godz. 20:00

wstęp wolny

____

Koncert finansowany ze środków Koła Naukowego Katedry Sztuki Mediów ASP we Wrocławiu.

____

FB: https://www.facebook.com/events/676433045807762/