Dzień Kobiet w Vertigo: Paśko i Zespół Co To & Justyna Szafran

Paśko i Zespół Co To & Justyna Szafran KONCERT Z OKAZJI DNIA KOBIET.

Koncert wyjątkowych mężczyzn z gościnnie występującą kobiecą „nutką” Justyną Szafran.

Justyna Szfran - Jest absolwentką poznańskiego Studium Piosenkarskiego oraz Wydziału Aktorskiego Akademii Sztuk Wizualnych. W 1996 roku na XVII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu zdobyła wszystkie możliwe nagrody (I Nagrodę, Nagrodę Publiczności, Nagrodę Dziennikarzy). W tym samym roku została uznana za "Indywidualność Roku '96" w kategorii piosenka aktorska. Władze miasta Poznania przyznały jej Stypendium Artystyczne i uhonorowały Medalem Młodej Sztuki w kategorii osobowość sceniczna.

Występuje na deskach Teatru Muzycznego Capitol.

Paśko i Zespół Co To:

Skład zespołu:

Przemek Paśko: gitara, śpiewy, teksty, dźwięki
Konrad Imiela: śpiew, instrumenty różne, głosy, duży wpływ na aranżacje
Adam Skrzypek: kontrabas i gitara
Andrzej Szeremet „Szary”: gitary
Marek „Stingu” Popów: gitary
Sebastian Skrzypek: perkusja
Dominik Gawroński: trąbka

Przemek Paśko – związany ze środowiskiem kulturalnym Wrocławia, w bliskiej znajomości z ludźmi Teatru Muzycznego Capitol, od zawsze słuchający Trójki. Grywał i grywa na prywatkach, podśpiewując cudze piosenki, szczególnie Marka Grechuty, Stanisława Soyki, Raz Dwa Trzy i czterystu dwudziestu innych „skaldów”.

Bez nadziei na życie z muzyki, oswoił również biegun odległy od sztuki.

Odkąd zaproszony został do występu w słynnym wrocławskim antykabarecie, (a było to jakieś dwa lata temu) rozpoczął pisanie własnych utworów. Wiele z tych piosenek znalazło uznanie w gronie jego przyjaciół. Zaprosił więc muzyków, z ciekawości jak zabrzmi to w zespole. Przy okazji nagrali płytę. Na cześć znakomitego trójmiejskiego teatrzyku, którego występ utrwalony został w filmie Janusza Morgensterna „Do widzenia, do jutra” zespół otrzymał nazwę „CO TO”. Zarówno płyta jak i pierwszy na niej utwór nosi tytuł „Błędne Koło”. Niezależny od niczego. Muzyka jest dla niego jedynie źródłem radości. Z nadzieją, że ktoś polubi te dźwięki i słowa w oczekiwaniu na więcej.