Wrocławskie Szkoły

Historia i Architektura

Wystawa Wrocławskie szkoły – rysunki i projekty ze zbiorów Muzeum Architektury we Wrocławiu [Breslauer Schulgebäude. Zeichnungen und Entwürfe aus den Sammlungen des Architekturmuseums Breslau] została zorganizowana przez Muzeum Architektury we Wrocławiu. Komisarzem wystawy i koordynatorem prac jest kustosz tego muzeum, historyk sztuki – Maria Zwierz. Przedsięwzięcie powstało we współpracy z Domem Spotkań im. Angelusa Silesiusa we Wrocławiu, Wydziałem Edukacji i Sportu Urzędu Miasta Wrocławia oraz stowarzyszeniem HATiKVA c. V. z Drezna, której przedstawiciel – Pan Roland Müller przygotował wystawę Das Breslauer Schulwesen in der Weimarer Republik. Projekt wrocławski został dofinansowany przez Fundację Batorego ze środków Fundacji im. Roberta Boscha. Pomysł eksponowania obu wystaw w listopadzie 2003 roku w Dreźnie i w maju roku 2004 w salach wrocławskiego Muzeum Architektury jest kontynuacją wieloletniej partnerskiej współpracy obu miast.

Wystawa bazuje głównie na zbiorach Muzeum Architektury, które posiada bogatą kolekcję projektów architektonicznych z XIX i XX wieku. Na wystawie zostaną zaprezentowane najciekawsze z nich, wykonane w efektownych technikach: rysunku, czy litografii, często podmalowane akwarelą lub gwaszem - prezentujące budynki szkół. Wystawie towarzyszy bogato ilustrowany, dwujęzyczny katalog.

Początki szkolnictwa we Wrocławiu wiążą się z powstaniem najprawdopodobniej już pod koniec XI wieku szkoły katedralnej. W XIII wieku powstawać zaczęły też liczne szkoły klasztorne i kolegiackie oraz utworzono dwie szkoły miejskie: w 1267 roku szkołę przy kościele św. Marii Magdaleny, w 1293 – przy parafii św. Elżbiety. Dały one początek dwóm najszacowniejszym gimnazjom humanistycznym, które swoją działalność prowadziły aż do 1945 roku. Największy jednak rozwój szkół wrocławskich datuje się na wiek XIX, kiedy to rozbudowie i zróżnicowaniu uległo szkolnictwo średnie. Tworzono wówczas oprócz gimnazjów klasycznych gimnazja realne, średnie szkoły realne, dzieląc je według płci i wyznania. Wzniesiono wtedy we Wrocławiu wiele nowych budynków szkół, o charakterystycznych elewacjach z czerwonej nietynkowanej cegły. Budynki te, a także szkoły modernistyczne z lat 20. i 30. XX wieku dotrwały do naszych czasów i na wystawie zostały przedstawione na kolorowych fotografiach. Muzeum Architektury we Wrocławiu posiada bogatą kolekcję projektów architektonicznych z XIX i XX wieku.

Najciekawsze z nich, w liczbie około 40, wykonane w efektownych technikach: rysunku, czy litografii, często podmalowane akwarelą lub gwaszem - prezentujące budynki szkół - zostały pokazane publiczności miasta Drezna. Ze szkołami związani byli uczniowie, niektórzy nawet laureaci nagrody Nobla (Gerhart Hauptmann, Friedrich Bergius, Otto Stern, Max Born, Paul Ehrlich) a przede wszystkim pedagodzy, których portrety, na podstawie dawnych grafik (ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu) również zostały zaprezentowane na wystawie. Pokazano kilka szkół wzniesionych we Wrocławiu w latach 50. i 60 XX wieku oraz animację komputerową wykonaną przez Pracownię Projektową Maćków adaptacji dawnych obiektów w Siechnicy pod Wrocławiem dla potrzeb zbiorczej szkoły gminnej, otoczonej parkiem i wyposażonej w nowoczesną halę widowiskowo – sportową.