Ogród miłości

Wystawa z okazji50-lecia

Wrocławskiego Teatru Pantomimy

WROCŁAWSKI TEATR PANTOMIMY Unikatowy w skali światowej, autorski teatr pantomimy Henryka Tomaszewskiego.

Powstał w 1956 r. jako Studio Pantomimy przy Państwowych Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu. Pierwszy zespół artystyczny tworzyli głównie aktorzy i tancerze, m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ałła Laskowska, Irena Szymkiewicz, Stanisław Brzozowski, Jerzy Fornal, Zdzisław Kapuściński, Anatol Krupa, Janusz Pieczuro. I Program /prem. 4 XI 1956/ był składanką etiud pantomimicznych wg scenariusza, w reżyserii i choreografii H. Tomaszewskiego. Poprawiona wersja Płaszcza z II Programu przyniosła teatrowi pierwsze nagrody na VI Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie / maj 1957r./ - I nagroda i złoty medal dla zespołu za mimodram Płaszcz oraz I nagroda i złoty medal dla Henryka Tomaszewskiego za rolę Akakiusza.

W 1958 r. przekształcono Studium w teatr zawodowy, a w 1959 r. upaństwowiono go pod nazwą Wrocławski Teatr Pantomimy. W statucie zapisano kierownictwo artystyczne H. Tomaszewskiego podkreślając w ten sposób autorską formułę teatru.

WTP od początku tworzony był wyobraźnią i wrażliwością jednego twórcy. Podporządkowywali się mu także scenografowie, a współpracował z najwybitniejszymi polskimi artystami J. Przeradzką i A. Jędrzejewskim, Z. de Ines, W. Wigurą, F. Starowieyskim, K. Pankiewiczem, A. Majewskim, K. Wiśniakiem. Już w I Programie można było znaleźć cechy charakterystyczne dla tego teatru: zespołowość, znacząca rola oprawy plastycznej i muzycznej, kanwa literacka, wielokierunkowe poszukiwania formalne. Poszukiwania te zmierzały w zupełnie innym kierunku, niż powszechna wtedy konwencja francuskiego mimu czystego. Od początku miał to być teatr – w całym tego słowa znaczeniu. Pierwsze lata jego istnienie i pierwsze programy, to czas intensywnych eksperymentów artystyczno-technicznych: teatr wschodni, tradycyjna pantomima francuska, teatr ludowy, commedia dell`arte, prymitywizm, średniowieczne misteria i niemy film.

1. Tomaszewski penetrował rozległe obszary kultury i estetyki, szukając inspiracji w mitach, literaturze, plastyce, muzyce, psychologii, źródłach i formach teatru, a także w samej istocie ruchu. W l. 60-tych powstają mimodramy perfekcyjnie łączące umiejętności techniczne zespołu z refleksją inscenizatora: Ziarno i skorupa /61/,Labirynt/63/, Suknia /66/, Ruch /66/. Protagonistami zespołu byli wówczas: Stanisław Brzozowski, Paweł Rouba, Janusz Pieczuro, Jerzy Kozłowski, Andrzej Szczużewski, Leszek Czarnota.

Rozwój WTP następuje w kierunku pełnospektaklowych widowisk o bogatej scenografii i oprawie muzycznej oraz jednolitej strukturze dramatycznej. Etap ten rozpoczyna w 1970 r. Odejście Fausta. Powstają spektakle uznane za szczytowe osiągnięcia WTP Menażeria cesarzowej Filissy, Przyjeżdżam jutro, Hamlet-ironia i żałoba, Rycerze króla Artura. Główne role kreują: Danuta Kisiel, Ewa Czekalska, Urszula Hasiej, Czesław Bilski, Marek Oleksy, Zbigniew Papis, Janusz Pieczuro, Jerzy Reterski, Krzysztof Szwaja.

Przy teatrze działa studio przysposabiające przyjętych do zespołu do zawodu mima. Teatr wykształcił wielu znakomitych artystów, którzy prowadzą teraz swoje teatry, zajmują się pracą pedagogiczną w kraju i poza granicami: m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ewa Czekalska, Paweł Rouba, Stanisław Brzozowski, Stefan Niedziałkowski, Jerzy Kozłowski, Marek Oleksy, i obecny dyrektor WTP Aleksander Sobiszewski.

WTP występował ze swoimi spektaklami na całym świecie, od Hiszpanii po Japonię, od krajów skandynawskich po Australię, Meksyk i Wenezuelę. Zespół brał także udział w spektaklach realizowanych w dramatycznych i operowych teatrach w Polsce i za granicą. WTP był laureatem wielu nagród, H. Tomaszewski szczególnie cenił dwie z nich: złoty medal Swedish Dance Association, Sztokholm `63 r i Złotą Gwiazdę zdobytą na VIII Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Paryżu w 1970 r. O WTP nakręcono filmy dokumentalne, rejestrowano także spektakle dla potrzeb polskiego Teatru TV, BBC, TV norweskiej, włoskiej i duńskiej.

Od lipca 2003 r. dyrektorem WTP jest Aleksander Sobiszewski, reżyser dwóch spektakli – Małpy i Science Fiction, który na bazie doświadczeń i wypracowanego przez Mistrza stylu buduje własny teatr pantomimy.

Dziś zespół artystyczny WTP liczy 13 mimów. Kształcą ich znakomici artyści zespołu Henryka Tomaszewskiego – Anna Nabiałkowska, Jerzy Kozłowski, Zbigniew Szymczyk.

Decyzja Sejmiku Województwa Dolnośląskiego teatr otrzyma imię Henryka Tomaszewskiego.

Z okazji jubileuszu Muzeum Miejskie Wrocławia ufundowało tablicę pamiątkową poświęconą Henrykowi Tomaszewskiemu. Umieszczona zostanie na ścianie domu przy ul. św. Jadwigi, w którym artysta mieszkał. Odsłonięcie nastąpi w dniu urodzin Mistrza – 20 listopada 2006 r.