Thomas Bernhard „Claus kupuje sobie spodnie…”

Thomas Bernhard „Claus kupuje sobie spodnie i idzie ze mną na obiad”, reż. Martyna Majewska, dramaturgia Agnieszka Wolny-Hamkało, przekład Sława Lisiecka, występują Ewelina Żak, Tomasz Wysocki, z towarzyszeniem studentów „Słabego roku”.

Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Przejście Żelaźnicze
więcej informacji

Thomas Bernhard – ukochany austriacki pisarz polskich pisarzy (i – miejmy nadzieję – niektórych czytelników) jest dobrze rozpoznany w rodzimym teatrze. Świetne przekłady Sławy Lisieckiej, wydawnicze starania Czytelnika, Czarnego, W.A.B. i OD DO, wreszcie słynne inscenizacje Krystiana Lupy („Wycinka”) sprawiły, że coraz częściej zdarza się nam ostrze ironii obrócić także przeciw naszym własnym mieszczańskim obyczajom. Tak jak to robił Bernhard – najbardziej zjadliwy i jednocześnie dowcipny krytyk intelektualnego środowiska ówczesnego Wiednia. W trzech dramoletkach zebranych pod tytułem „Claus Peymann kupuje sobie spodnie i idzie ze mną na obiad” Bernhard skupia się na środowisku teatralnym i bez litości drze łacha z dyrektora teatru Clausa Peymanna, dramaturga Hermanna Beila oraz z siebie samego. A na planie uniwersalnym – z naszych snobizmów, słabości do dobrych ubrań, zazdrości, złości i infantylizmu. Diagnozy autora „Wymazywania” są boleśnie trafne, dialogi błyskotliwe i naprawdę zabawne. Przy okazji Bernhard dotyka tematu starzenia się, władzy (także hierarchii w teatrze) i wybitnie wygodnych spodni od Zegny.

Reżyseria:

Martyna Majewska – reżyserka filmowa i teatralna. Urodzona zimą w Wałbrzychu. Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie Wrocławskim oraz reżyserii teatralnej na PWST we Wrocławiu. Studiowała reżyserię filmową na Wydziale Radia i TV im. K. Kieślowskiego w Katowicach. Tworzy na pograniczu teatru, filmu i performance. Zwolenniczka interdyscyplinarności i pracy warsztatowej. Chętnie reżyseruje czytania performatywne. Najważniejsze realizacje: „Yemaya. Królowa mórz” we Wrocławskim Teatrze Lalek, „BATORYtrans” w Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego, „[muzykajest]” na otwarcie Narodowego Forum Muzyki, „Wyzwolenie. Królowe” we Wrocławskim Teatrze Capitol, „Sprawa. Dzieje się dziś” w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz „Słaby Rok” dla Akademii Sztuk Teatralnych. Najważniejsze nagrody: finał Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej 2016/2017 oraz Grand Prix OFF 34. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Twórczyni interdyscyplinarnego art – tanku PERFOTEKA. Jest w trakcie trakcie prac postprodukcyjnych nad filmem „Maria nie żyje” zrealizowanym w Studio Munka.

Dramaturgia:

Agnieszka Wolny-Hamkało (1979) – pisarka. Opublikowała powieści „Zaćmienie” (Czarne 2013), „41 utonięć” (Iskry 2015) i „Moja córka komunistka” (W.A.B. 2018). Wydała także tom szkiców „Inicjał z offu” (Iskry 2013), poemat „Nikt nas nie upomni” (Hokus-Pokus 2016), mikropowieść „Lato Adeli” oraz dziewięć książek z wierszami: „Mocno poszukiwana” (1999), „Lonty” (2001), „Gospel” (2004), „Ani mi się śni” (2005), „Spamy miłosne” (2007), „nikon i leica” (2010), „Borderline” (2013), „Występy gościnne” (2014), „Panama smile” (2017). Jest także autorką trzech książek dla dzieci: „Nochal czarodziej” (Format 2007, il. Antoni Wajda), „Rzecz o tym, jak paw wpadł w staw” (Hokus-Pokus 2011, il. Józef Wilkoń), „12 miesięcy byliśmy szczęśliwi (a potem nam było już tylko wesoło)” (Hokus-Pokus 2019, il. Agata Juszczak) oraz redaktorką pięciu antologii opowiadań. Autorka sztuk teatralnych m.in. „Dzień dobry wszyscy umrzemy” („Dialog”, październik 2015, 2016 ekranizacja w cyklu Teatroteka w reżyserii Joanny Kaczmarek), „Nad rzeką, której nie było” (premiera w teatrze w Kielcach w reż. Martyny Majewskiej 26 maja 2018), „Wyzwolenie: królowe” (premiera w reż. Martyny Majewskiej w Teatrze Muzycznym Capitol 26 stycznia 2019), „Wichrowe Wzgórza non fiction” (premiera w reż. Marty Streker 12 grudnia w warszawskim Kadrze), „Kronika polska – opera lalkowa” (premiera w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej 23 marca 2019 w Teatrze Muzycznym Capitol), „Leśni. Apokryf” (prapremiera w reżyserii Marty Streker w Teatrze Polskim we Wrocławiu 27 czerwca 2019). Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Jej wiersze przełożono na piętnaście obcych języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę „Nikt nas nie upomni”). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Stypendystka Literarisches Colloquium Berlin. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Mieszka we Wrocławiu.