Jon Fosse

Napisane w 1995 roku Imię (Namnet), za które rok później autor otrzymał prestiżową Nagrodę Ibsena, to niezwykle ascetycznie naszkicowana sytuacja powrotu do rodzinnego domu. Jest Matka, Ojciec, Siostra, On i Ona, były chłopak i dziecko, które dopiero ma się narodzić. Bohaterowie pozbawieni imion własnych, oszczędność środków wyrazu i surowość dialogu konstruowanego z nieporadnych, urywanych, natrętnie powracających zdań – to wszystko odbiera prezentowanym zdarzeniom ciepło rodzajowości. Niemożność wyrażenia tego, co się czuje, strach przed samotnością, pragnienie akceptacji, a jednocześnie niemoc nawiązania prawdziwego kontaktu – to główne tematy dramatu Jona Fosse. Piszę o prostych ludziach w nieprostym świecie – wyjaśnia norweski pisarz i dramaturg. Imię jest próbą nazwania, czyli oswojenia tego, co dzieje się w nas i między nami.