koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
Konserwacja powozów z kolekcji muzeum w ŁowiczuCO JEST GRANE - listopad 2022 - nr 343
zmodyfikowano  3 miesiące temu  »  

Katarzyna Bogusz NOMEN OMEN / NIE MAM IMIENIA, BY POWIEDZIEĆ CI KIM JESTEM

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 7 350 wyświetleń od 8 września 2022
  • od: 9 września 2022, piątek
    do: 1 października 2022, sobota

otwarcie: 09.09.2022 godz. 18:00 | piątek

wstęp wolny

wystawa czynna pn-pt w godz. 12:00–18:00
oraz w sobotę 1.10. w godz. 12:00–1800 /Weekend seniora z kulturą/

wydarzenie fb:
https://www.facebook.com/events/747063656361935/747063666361934


Idąc w górę rzeki nie zostawiam śladów. Pnę się po falach, niosąc wodę w dłoniach. Wracam do źródła, by zatrzymać przyczynę. Im jestem bliżej początku, tym bardziej wyraźne staje się to, co rzuca cień.

Oddaję litery z imienia, by mogły powrócić do jedności. Przywracam ciszę. Rozmywam reprezentację, by opuścić znaczenie.

Imię, to pierwsze słowo, którego używasz o kimś. Określenie, na zamknięcie w poznanym, które wyciąga biel i czerń z szumu. By mogło znaczyć, potrzebny jest Inny. Nomen omen, podejmuje próbę rozpuszczenia imienia w przestrzeni realnej tak, by domknąć przestrzeń symboliczną. Pisane na glinie słowa, znikają zatarte przez nurt źródła, mający swój początek przy szczycie Ślęży. Glina na powrót staje się tylko surowcem, słowa przestają dźwięczeć.

Wielkoformatowy rysunek odcisku stopy w zasypanej solą przestrzeni, zorientowany na miejsce nadania imienia – dom rodzinny, staje się symbolicznym oczyszczeniem. Paradoksem powrotu, jako ostatecznego celu. Stopa staje się tu jednak śladem obecności, świadectwa i możliwości wytyczenia dalszego kierunku.

Dopełnieniem staje się krypta ze złożonymi kośćmi o fakturze brzozowej kory, przyjmującymi układ powalonego drzewa. Notatki gromadzone w czasie studiów, stają się nowym budulcem odartym ze znaczeń. Materia papieru, po zderzeniu z „ludzkim”, próbuje przybrać swoją poprzednią formę. Zapisane, na nowo staje się puste.


Katarzyna Bogusz (ur. 1990) – artystka wizualna. Studentka Mediacji Sztuki na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, absolwentka Fotografii na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu i Teatrologii na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Działa na pograniczu mediów. Szczególnie istotny jest dla niej aspekt performatywny, a większość z jej prac ma charakter medytacyjny i jest relacją zawieszoną w czasie. Podejmuje tematy związane z naturą, czasem i entropią, szukając połączeń między sztuką wschodu a kulturą europejską. Często pozostawia brak tam, gdzie nadejdzie intuicyjne dopełnienie. Sięga przy tym do sytuacji, w których odbiorca ma do czynienia z uwarunkowaniami własnej percepcji i musi zdefiniować na nowo to, co widzi.

www.katarzynabogusz.com

zmodyfikowano  3 miesiące temu  »  
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ