ELŻBIETA GOLIŃSKA

Wieczór poezji Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska na zakończenie swojej mowy wygłoszonej w Akademii Szwedzkiej w 1996r. z okazji przyznania Poetce Nagrody Nobla powiedziała: '(...) w mowie potocznej, która nie zastanawia się nad każdym słowem, wszyscy używamy określeń: zwykły świat, zwykłe życie, zwykła kolej rzeczy... Jednak w języku poezji, gdzie każde słowo się waży, nic już zwyczajne i normalne nie jest. Żaden kamień i żadna nad nim chmura. Żaden dzień i żadna po nim noc. A nade wszystko żadne niczyje na tym świecie istnienie. Wygląda na to, że poeci będą mieli zawsze dużo do roboty'.

Elżbieta Golińska od dawna śledzi uważnie i niezwykle osobiście poezję Wisławy Szymborskiej, która zwyczajnie mówi o sprawach najważniejszych w sposób skłaniający do odkrywczych medytacji i przemyśleń. Ceni Poetkę za język pełen dystansu do wielkich wydarzeń historycznych, do biologicznych uwarunkowań ludzkiego istnienia, do społecznej roli poety, do systemów filozoficznych, ideologii, prawd przyjmowanych na wiarę, nawyków, stereotypów, zahamowań. Za język współczucia dla pokrzywdzonych, język zachwytu nad urodą życia, które poraża swym pięknem, nielogicznością, tragizmem. Język wyważonych sądów i stonowanych uczuć. Język paradoksu, z pozoru prosty, a w istocie wyrafinowany i przewrotny. Z tej fascynacji narodził się pomysł tego spektaklu. Wybór, układ tekstów i wykonanie: Elżbieta Golińska. Aranżacja przestrzeni i opracowanie muzyczne: Marek Tybur.