Kolacja dla głupca

Autor: Francis Veber

Przekład: Barbara Grzegorzewska Reżyseria: Paweł Okoński Współpraca reżyserska: Katarzyna Baraniecka Scenografia: Paweł Okoński, Paweł Motas Kostiumy: Bajka Tworek Współpraca scenograficzna: Barbara Skok, Tomasz Okoński Opracowanie muzyczne: Paweł Okoński

występują: Paweł Okoński (Paweł Broszak), Marzena Oberkorn (Krystyna Broszak), Marian Czerski (Profesor Arszaniak), Wojciech Ziembolewski (Profesor Arszaniak), Mirosław Kropielnicki (Franciszek Pinion), Tomasz Lulek (Gwidon Leblak), Krzysztof Grębski (Gwidon Leblak), Katarzyna Baraniecka (Marlena), Jerzy Mularczyk (Lucjan Koniarz), Paweł Okoński (Lucjan Koniarz), Bogusław Kudłek (Franciszek Pinion)

Kilku panów z towarzystwa, w szytych na miarę garniturach, pewnych siebie, majętnych lubi się zabawić… Cudzym kosztem. Cyklicznie urządzają sobie kolacje, na które zapraszają gorszego sortu - ich zdaniem - przedstawicieli społeczeństwa. I o takiej kolacji opowiada Kolacja dla głupca Francisa Vebera. Ta kolacja to tak naprawdę konkurs: wygrywa go ten z dżentelmenów, który przyprowadzi najgłupszego nowego gościa, takiego, co mówi zabawnie, nożem i widelcem się poprawnie posługiwać nie potrafi... I zabawa trwa, ale nadchodzi dzień, w którym w wyniku kilku nieprzewidzianych sytuacji to moralnie wątpliwe przedsięwzięcie wymyka się spod kontroli: kolacja, wśród gości gorszego sortu - pracownik Urzędu Skarbowego i zapalony konstruktor budowli z zapałek, którego porzuciła żona. Wymarzony wprost obiekt do drwin i szyderstw. A tu nagle okazuje się, że rzeczywistość potrafi każdemu spłatać niezły dowcip i ofiarą absolutnie nieoczekiwanych komplikacji pada jeden z panów w garniturze na miarę.

Kolacja dla głupca znakomicie pokazuje, jak łatwo jest pomylić głupotę z piękną odmiennością. A podsumowaniem winien być cytat z Gogola: „Z kogo się śmiejecie? Z samych siebie się śmiejecie!”.