O pracy organicznej i optyce społecznej

Podczas wykładu Dominika Łabądź opowie o swojej praktyce rozwijanej na styku sztuk wizualnych, działań interdyscyplinarnych i badań artystycznych. Zaprezentuje wybrane projekty, w których sztuka staje się narzędziem negocjowania znaczeń, ćwiczenia możliwości oraz testowania alternatywnych sposobów przynależności i współdziałania.

Artystka omówi również proces wynikający z ekologii kreatywności, cyrkulacji wiedzy oraz przenikania się działań indywidualnych i kolektywnych. Będzie to zaproszenie do myślenia o sztuce jako sposobie działania osadzonym w sieci powiązań, który poprzez zmianę perspektywy może rozwijać świadomość o potencjale zmiany.

Dominika Łabądź jest artystką, doktorą sztuk wizualnych. Mieszka i pracuje we Wrocławiu. Działa interdyscyplinarnie w polu sztuki i przestrzeni społecznej. Tworzy instalacje, wideo, obiekty oraz działania performatywne i partycypacyjne, korzysta z narzędzi teatru dokumentalnego, zajmuje się badaniami artystycznymi. Interesują ją relacje między obrazem, językiem i doświadczeniem oraz ich potencjał w budowaniu znaczeń i wspólnych narracji. Chętnie działa zespołowo, testując alternatywne modele wspólnego działania. Jest współzałożycielką i aktywną uczestniczką licznych kolektywów i inicjatyw artystycznych, m.in. Galerii U (2009–2015), 69 sekund na ucieczkę (2012–2013), Części wspólnej – Archiwum Społecznego (2016–2017) oraz Galerii ArtBrut (2020–2022). Od 2018 roku, wspólnie z Joanną Synowiec, prowadzi wydawnictwo Dzikie Przyjemności. Wykłada na Wydziale Sztuki Mediów, Fotografii i Filmu Eksperymentalnego Akademii Sztuki w Szczecinie w Pracowni Afektywnych Praktyk Artystycznych (PAPA). Autorka licznych wystaw i projektów. Jej prace i działania były prezentowane m.in. w: BWA Awangarda, BWA Dizajn i Studio BWA we Wrocławiu, BWA w Zielonej Górze, CSW Kronika w Bytomiu, Galerii Entropia we Wrocławiu, Galerii Studio w Warszawie, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, CAN Centre d’art Neuchâtel (Szwajcaria), Galerie výtvarného umění w Ostrawie (Czechy), Ján Koniarka Gallery w Trnawie (Słowacja), Kunsthaus Dresden, Museu Nacional de Arte Contemporânea w Lizbonie (Portugalia).