W ramach Laboratorium percepcji i dyskomfortu

pt. 25.05.2026, 18:00 Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego

W języku angielskim z tłumaczeniem na j. polski. Tłumaczenie dostępne wyłącznie stacjonarnie.

Wstęp wolny, obowiązuje pobranie bezpłatnej wejściówki

Także on-line, obowiązują zapisy: lp@grotowski-institute.pl

W książce „Strojenie świata” (2025; angielskie wydanie 1977) Raymond Murray Schafer wprowadza pojęcie ekologii akustycznej, proponując szereg sposobów słuchania i doświadczania dźwiękowego otoczenia. Autor ukuł termin „schizofonia” na określenie zjawiska oderwania dźwięku od jego źródła – we współczesnym świecie słuchanie staje się coraz bardziej zapośredniczone i wyrwane z kontekstu, w którym powstają dźwięki.

Podczas wykładu Lina Lapelytė skupi się na słuchaniu jako aktywności zarówno percepcyjnej, jak i partycypacyjnej. Zastanowi się nad tym, jak uważne słuchanie kształtuje nasze doświadczenie miejsca i siebie samych oraz jak można je wykorzystać do wejścia w relację z innymi.

Opierając się na koncepcjach rezonansu zbiorowego, autorka przeanalizuje podejścia do dźwięku, głosu i środowiska przez pryzmat praktyki artystycznej. Przedstawi kluczowe zasady pracy nad słuchaniem, ekspresją głosową oraz związkiem między tekstem a melodią, a także przedstawi przemyślenia na temat metod angażowania osób uczestniczących we wspólne doświadczenia dźwiękowe.

Zaprezentowane zostaną przykłady partycypacyjnych i performatywnych prac artystki i sposoby na to, jak w różnych kontekstach aktywować wspólne słuchanie i wykorzystanie głosu. Lina Lapelytė

Lina Lapelytė (ur. 1984; mieszka i pracuje w Wilnie i Londynie) jest artystką i kompozytorką, której praktyka artystyczna jest zakorzeniona w muzyce, wchodząc w dialog z popkulturą, stereotypami płciowymi i nostalgią. Jej utwory muzyczne i performanse, w których ważną rolę często odgrywa śpiew, wykonywany zarówno przez profesjonalnych artystów, jak i amatorów, przybierają postać zbiorowych wydarzeń, dotykając kwestii wrażliwości i uciszenia. Jej najbardziej znane dzieło, opera-performans „Sun & Sea”, zostało uhonorowane Złotym Lwem na Biennale w Wenecji w 2019 roku. W ostatnich latach Lapelytė skupia się na dużych instalacjach i performansach site-specific. W planach artystka ma prezentacje w Hamburger Bahnhof w Berlinie, CAC w Wilnie oraz Tate Modern w Londynie. Miejsca prezentacji oraz wybór wydarzeń z udziałem artystki: Biennale w Tajpej, Biennale w Lyonie, Biennale Sztuki w Wenecji, festiwal Festival d’Automne/Bourse de Commerce w Paryżu, Public Art München w Monachium (PAM), HCMF w Huddersfield, ośrodek FRAC w Nantes, galeria Fundacji Lafayette Anticipations w Paryżu, Castello di Rivoli, Gherdëina Biennale w Val Gardena, Haus der Kunst w Monachium, MOCA w Los Angeles, BAM w Nowym Jorku, Tai Kwun w Hongkongu, festiwal Glasgow International, Biennale w Rydze (RIBOCA2), Galeria Fundacji Cartiera w Paryżu, Kunsthalle Praha w Pradze, Narodowa Galeria Sztuki w Wilnie, Moderna Museet w Malmö, centrum sztuki Rupert w Wilnie, wystawa objazdowa Galerii Hayward w Wielkiej Brytanii oraz w Galeria Serpentine w Londynie.