Czym różni się Rebecca Solnit od “Rebekki Solnit”? Prawda, fikcja, troska - Wykład Wojtka Ziemilskiego

Wstęp wolny

Na przykładach kilku scen ze swoich i cudzych spektakli, zweryfikuję niektóre opinie dotyczące dokumentalnych zabiegów w teatrze.

Punktem wyjścia będzie skandal, który wybuchł wokół spektaklu „Mężczyźni objaśniają mi świat” w reżyserii Klaudii Gębskiej w Teatrze Narodowym w Warszawie. Sceniczna adaptacja zbioru esejów słynnej feministki zawiera postać samej Solnit, przedstawioną w niekorzystnym świetle.

Nota na stronie spektaklu oznajmia: „Postać Rebecca nie jest realną reprezentacją Rebekki Solnit, a jedynie typem charakterystycznym dla przyjętej przez osoby tworzące spektakl konwencji teatralnej. Nie należy jej utożsamiać z prawdziwą autorką książki”. Co to jest „realna reprezentacja”? I po co się do niej odnosić, jeśli ten sam teatr oświadcza, że „spektakl teatralny jest wypowiedzią artystyczną, a nie narracją dokumentalną”?

Będzie więc o rzeczach kontrowersyjnych: o rzeczywistości, o prawdzie i o dobru. A także, całkiem sporo, o rzeczach osobistych: o wątkach autobiograficznych, o osobistych kłopotach z inscenizowaniem prawdy. Wreszcie – o groźbie flaków z olejem.

Wojtek Ziemilski jest performerem, reżyserem, artystą multimedialnym. Współpracuje z Teatrem Komuna Warszawa od 2010 roku. Jego teatr wymyka się klasyfikacjom. Artysta działa w obszarze sztuk performatywnych, na styku prawdy i fikcji. Łączy elementy teatru dokumentalnego, performansu, instalacji multimedialnych. Poza Teatrem Komuna Warszawa realizował projekty m.in. w Nowym Teatrze i Teatrze Studio. Brał udział w najważniejszych festiwalach sztuk performatywnych w Polsce i na świecie.