"Fotografia teatralna" - Wernisaż prac wykonanych w ramach V edycji warsztatów fotografii teatralnej

Wernisaż: wt. 9.06.2026, 18.00 Wystawa: wt. 9.06.2026 – pt. 30.10.2026

Foyer Sali Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego

Zwiedzanie wystawy w dni robocze w godzinach 9:00–16:00 (informacja w Sekretariacie Instytutu Grotowskiego)

Wstęp wolny

Wystawa stanowi efekt pracy twórczej fotografek i fotografów, którzy przez cały bieżący sezon teatralny mieli okazję dokumentować wydarzenia odbywające się m.in. w przestrzeniach Instytutu im. Jerzego Grotowskiego oraz wrocławskiej Akademii Sztuk Teatralnych.

Autorki i autorzy zdjęć: Krzysztof Bełkowski, Edyta Bolek, Karolina Bogucka, Łukasz Duda, Ewa Golanowska, Wojciech Kempa, Agata Ligęcka, Robert Maniak, Marcin Matuszak, Julia Mądzik, Małgorzata Milczarczyk, Aleksander Młyński, Paweł Młyński, Wiktoria Palczewska, Justyna Rawińska, Marta Ryndak, Zuzanna Siarczyńska, Eliza Waśkiewicz, Monika Zacharewicz.

Kurator: Tobiasz Papuczys

Fotograf w teatrze musi zaproponować własną, autorską perspektywę. W gruncie rzeczy to perspektywa odbiorcy, indywidualnego, pojedynczego widza przełożona na medium fotografii, każdorazowo inna, w zależności od wrażliwości i sumy dotychczasowych doświadczeń (intelektualnych, fizycznych, percepcyjnych) osoby patrzącej. Często ten fotograf-widz coś ze spektaklu wydobywa, jakiś dodatkowy szczegół, „drobną szczelinę” w konstrukcji scenicznej. Wskazuje na coś, co dla publiczności niewidoczne, czego reżyser być może nie zaplanował, albo nawet świadomie nie chciał widzom pokazać. Przecież wiele znaków w teatrze istnieje tylko dla aktorów i wewnętrznej spójności stworzonego na scenie świata. Z tych niedostępnych dla odbiorcy elementów również komponuje fotograf. W tym sensie fotografia, czy to pojedynczy kadr, czy przemyślany eseistycznie cykl zdjęć, w odbiorze jest kolejnym unikatowym spektaklem danego przedstawienia, takim jednorazowym wydarzeniem-doświadczeniem, stworzonym ze spojrzenia fotografa, ulotnym właśnie tą samą ulotnością, jaką charakteryzuje się teatr. Jest relacją, tak jak relacją jest teatr. Kolejny odbiór tych samych zdjęć przez inną (ale również przez tą samą osobę, czy nawet samego autora fotografii) będzie każdorazowo odmienny. Dokumentacja teatru jest więc kreacją i wiążę się ze sporą dozą artystycznego ryzyka. Nauczyć się fotografować teatr, to nauczyć się korzystać z tego ryzyka.

Tobiasz Papuczys

Specjalne podziękowania dla Wydziału Lalkarskiego Akademii Sztuk Teatralnych Filii we Wrocławiu, Teatru Układ Formalny, Teatru Dialogu oraz Studia Kokyu za możliwość uczestniczenia w próbach przygotowywanych spektakli.

W październiku 2026 rusza kolejna, szósta już edycja warsztatów.