Wystawa ,,Pałac Kryształowy''

Ikona nowoczesności, ósmy cud świata, „wielki interior”. Wystawa,,Pałac Kryształowy'', rozciągnięta na dwie galerie – SIC! BWA Wrocław i BWA Wrocław Główny – komentuje symbol epoki przemysłowej – szkło, jego transparentność i muzealną hierarchiczność. Świadomie budowane kaskadowe kadry, zmieniające się punkty widzenia oraz gra światła i odbić zachęcają do uważnego patrzenia i powracania do tych samych obiektów.,,Pałac Kryształowy'' stanowi ostatnią prezentację w galerii na Dworcu Głównym, z której wyprowadzamy się wiosną 2027 roku.

,,Na każdym, kto go ujrzał, sprawiał wrażenie tak romantycznego piękna, że można było spotkać widoki pałacu na ścianach domostw w najbardziej zapadłych niemieckich wioskach” – Lothar Bucher.

Punktem wyjścia dla wystawy jest figura Pałacu Kryształowego – monumentalnego, szklanego pawilonu z 1851 roku, zaprojektowanego na Wielką Wystawę Światową w londyńskim Hyde Parku przez Josepha Paxtona, hodowcę kwiatów, ogrodnika i konstruktora szklarni. Był to pierwszy obiekt stworzony w całości z żeliwnych i szklanych prefabrykatów, przez wielu uznawany za ósmy cud świata.

Wystawa prezentuje prace tworzone przez międzynarodowy zespół artystyczny w różnorodnych mediach, takich jak malarstwo, fotografia, rzeźba, instalacje przestrzenne, światło oraz obiekty szklane. Dzieła nie ilustrują historii Pałacu Kryształowego, lecz podejmują z nią dialog, otwierając kolejne perspektywy interpretacyjne.

Zwiedzający nie zobaczą wszystkiego od razu – kolejne prace i relacje między nimi odsłaniają się w miarę zwiedzania wystawy. To, co z jednej perspektywy pozostaje ukryte, z innej staje się widoczne. Świadomie budowane kaskadowe kadry, zmieniające się punkty widzenia oraz gra światła i odbić zachęcają do uważnego patrzenia i wielokrotnego powracania do tych samych obiektów. Scenografia nawiązuje do estetyki nadmiaru i dziewiętnastowiecznego zjawiska, jakim był „kompleks wystawienniczy” (Tony Bennett). Termin ten opisuje praktyki wystawiania i oglądania sztuki wspólne dla muzeów, ogrodów zoologicznych i botanicznych czy panoram. „Kompleks wystawienniczy” narzucał hierarchiczny i zdystansowany sposób patrzenia, kształtował społeczne wyobrażenia i utrwalał relacje władzy między patrzącym a tym, co zostaje wystawione na widok. Centralnym elementem tego porządku była architektura szkła – materiału, który zmienił logikę spojrzenia.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Artystki i artyści: Jan Baszak (PL), Aleksander Baszynski (UA), Patrycja Cichosz (PL), Erin Dickson (UK), Wiktor Dyndo (PL), Krista Israel (NL), JMB (US/PL), Klaudia Kasperska (PL), John „Sleepy” Moran (US), Richard Mosse (IE), Yinka Shonibare (UK), Tom Swoboda (PL), Paweł Szeibel (PL) Kuratorki: Mika Drozdowska, Joanna Kobyłt Partner Główny: Huta Szkła Kryształowego „Julia” Miejsca partnerskie: Good Good Patronat medialny: „Vogue Polska Living”, „Contemporary Lynx”, Trójka – Program Trzeci Polskiego Radia, Radio RAM, Radio Wrocław Kultura, Radio Wrocław, TVP3 Wrocław, TVP Info, TVP Kultura, Pismo Artystyczne „Format”