Krzysztof Kieślowski – urodzinowe wspomnienie

Repertuar: „Bez końca” [1985] 6 października (wtorek), godzina 18.00

To pierwszy owoc współpracy tercetu Kieślowski-Preisner-Piesiewicz. Legenda i aura, jakie towarzyszyły zdjęciom, wyprzedziły sam film. Reżyser towarzyszył z kamerą (a nawet dwiema) adwokatowi podczas procesów sądowych w stanie wojennym i miało to realny wpływ na zasądzane w sprawach wyroki. Niewiele z tego materiału trafiło do filmu, ale efekt mrożący sędziów stał się faktem. Kieślowski przez to ucierpiał, krytykowany i przez władzę, i opozycję. Jedni chcieli wykorzystać łagodzenie represji, a drudzy (w tym Wajda) oskarżali go o kolaborowanie z reżimem. Film zupełnie niezasłużenie poniósł klęskę artystyczną. Obraz nie dostał narodowego glejtu jakości, na który zasługiwał, a zgorzkniały Kieślowski, znużony sytuacją związaną z rozgrywkami wokół niego, niecałą dekadę później na dobre zrezygnował z realizacji filmów w rodzimej kinematografii, choć Polski nigdy nie opuścił.

„Krótki film o zabijaniu” [1988] 7 października (środa), godzina 18.00

To jedna w dwóch części Dekalogu, które doczekały się wersji kinowej. Dekalog V, czyli w wersji telewizyjnej skrócony odpowiednik „Krótkiego filmu o zabijaniu”, różni się znacznie, gdyż przemontowano fabułę, zmieniono zakończenie i spłaszczono narrację o protagoniście do motywu zbrodni i kary. Paradoksalnie karę śmierci w Polsce zlikwidowano w ciągu dekady od premiery filmu, a sam obraz trafił nie tylko na czas przełomu politycznego, lecz może przede wszystkim na dyskurs dotyczący istotnego elementu opresji, a przy tym narzędzia każdego reżimu totalitarnego.

„Krótki film o miłości” [1988] 8 października (czwartek), godzina 18.00

To drugi pełnometrażowy obraz odpowiadający telewizyjnej wersji Dekalogu VI. Do głównych ról wybrano Grażynę Szapołowską i Olafa Lubaszenkę. Na życzenie aktorki zakończenie filmu stało się bardziej feeryczne, choć zdaniem Kieślowskiego oglądamy miłość dwojga ludzi, którzy cierpią i to cierpienie staje się ich udziałem, zanim zrozumieją siebie nawzajem, zanim ustalą wspólny kod. W wersji telewizyjnej opowieść zawiesza się na fałszywej alternatywie wyboru, przed którym stoi główny bohater. Wyboru faktycznie brak, a bohater skupia się na sobie. Kieślowski był bliższy temu rozwiązaniu. Film zdobył uznanie, otrzymał Złote Lwy Gdańskie (łącznie z Krótkim filmem o zabijaniu), a osobisty sukces osiągnęli Grażyna Szapołowska oraz Witold Adamek. Film doceniono również za granicą, m.in. w San Sebastian.

Filmy pochodzą z zasobu (katalogu) WFDiF. WFDiF jest podmiotem uprawnionym do Filmów.