„Dzwonił do mnie Różewicz, żebym przyszedł z aparatem…” wystawa fotografii Janusza Stankiewicza

„Dzwonił do mnie Różewicz, żebym przyszedł z aparatem…”

Tak zaczyna się historia jednej z fotografii Janusza Stankiewicza, który przez kilkanaście lat dokumentował spotkania z Tadeuszem Różewiczem. Fotografował poetę podczas wizyt w pracowni Eugeniusza Geta Stankiewicza, a później w domu i ogrodzie na Biskupinie.

Na tych zdjęciach Różewicz jest daleki od oficjalnego portretu. Siedzi przy stole, spaceruje po ogrodzie w kapciach i ulubionej niebieskiej bluzie, przygląda się kwiatom, pokazuje swoje „skarby” i zatrzymuje się przy drzewach, z którymi – jak mówił – był w ogrodzie najdłużej. Czasem czytał Stankiewiczowi wiersz i pytał go o zdanie. Janusz Stankiewicz zapisywał na odwrocie fotografii nie tylko datę i miejsce, ale również godzinę, okoliczności spotkania, tematy rozmów czy cytaty. Dzięki temu fotografie stają się nie tylko portretami, ale także zapisem wspólnie spędzanego czasu.

W styczniu 2012 roku Różewicz zadzwonił do fotografa i poprosił, żeby przyszedł z aparatem. Nie wyjaśnił, czego oczekuje. Usiadł na stołku w grubym swetrze i pozwolił się fotografować. Ta sesja, o którą sam poprosił, okazała się ostatnią. „Więcej zdjęć nie będzie… Ogród może pan dalej fotografować” – powiedział po jej zakończeniu.

Wystawa „Dzwonił do mnie Różewicz, żebym przyszedł z aparatem…” to opowieść o tej wieloletniej znajomości – o spotkaniach, codzienności, ogrodzie i czasie zatrzymanym na fotografiach.

Zapraszamy na wernisaż 9 października. Wystawę będzie można oglądać w Muzeum Pana Tadeusza do 28 marca 2027 roku.