WIEŻOGRÓD / TOWERTOPIA  AKUSTYCZNIE spotkanie autorskie z Tomaszem Domańskim

wspólny spacer wirtualny | projekcja filmu  

12.10.2026 | poniedziałek | godz.18:00

wstęp wolny  

---

WIEŻOGRÓD / TOWERTOPIA - SZTUKA W ZAPOŻYCZONYM PEJZAŻU SHAKKEI.

Stworzyliśmy (wspólnie z Beatą Lubicką) heterotopijny ogród rzeźb w wiejskim otoczeniu.  To przestrzeń angażująca odwiedzających emocjonalnie i zmysłowo. Kluczową zasadą organizującą było poszanowanie genius loci - zachowanie podstawowego układu ogrodu i rodzimych roślin. Pionowe formy TowerTopii posiadają potencjał medytacyjny. Wieże, działając niczym wektory, kierują wzrok ku górze, a wejście do ich wnętrza i spojrzenie przez okulusy pozwalają doświadczyć własnej obecności w wymiarze uniwersum. Andrzej Kostołowski napisał o Wieżogrodzie: „wyjątkowa kolekcja monumentów rzeźbiarskich jest zintegrowana z ogrodem. Stalowe rzeźby, wysoce geometryczne, wydają się jednak dziwnie organiczne. Najpierw dostrzegamy precyzyjnie określoną kompozycję, która rozwija się we fraktalne wzory spotykane w przyrodzie. Następnie pojawiają się nieregularne ślady spawania, pozostawione celowo jako trajektorie łączące fragmenty i ożywiające surowość modułów, przypominają, że żelazo należy do istoty natury”.

Kiedy budowałem TowerTopie i wznosiłem kolejne poziomy wież, w zamykanych przestrzeniach odzywały się dźwięki czy zabłąkany wiatr, który już był zwiastunem muzycznych możliwości stalowych architektonów.

W tym roku po raz pierwszy Wieżogród „zagrał”. Zapraszamy na muzyczny aneks, reportaż z realizacji projektu „Wieżogród akustycznie – dźwiękowy performance site – specific”. W samym środku lata, kolejne obiekty TowerTopii oddały swoją akustykę osobom improwizującym, które wykorzystały każdy możliwy rezonans tego miejsca, wzbudzając monumentalne konstrukcje do brzmienia.

Tomasz Domański www.towertopia.pl

---

Tomasz Domański / cv

Urodził się w 1962 roku w Giżycku. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, w 1993 uzyskał dyplom z rzeźby. W 2003 roku obronił doktorat, którego tematem była rzeźba efemeryczna jako monument relatywny. Jest autorem rzeźb, instalacji, obiektów, performansów, rysunków i fotografii. Pracuje przeważnie z naturalnymi materiałami: wodą, lodem, ogniem, drewnem, słomą, popiołem, metalem, wykorzystując właściwe im procesy. Tworzy filmy i animacje jako integralne elementy wielu realizacji. W latach 1995–1996 studiował na Banaras Hindu University w Waranasi. Pięciokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wielu fundacji i instytucji, m.in. trzykrotnie Pollock-Krasner z Nowego Jorku, Laurenz Foundation z Bazylei, dwukrotnie Montag Stiftung z Bonn, CEC ArtsLink z Nowego Jorku, dwukrotnie UNESCO-Aschberg z Paryża, KulturKontakt z Wiednia, Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej z Berlina, Adolpha i Esthery Gottliebów z Nowego Jorku, KPO dla Kultury, Warszawa. W 1997 roku nominowany do Paszportu „Polityki”. W tym samym roku reprezentował Polskę na IX Triennale Sztuki w New Delhi. Prace w kolekcjach Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Narodowego, Muzeum Współczesnego we Wrocławiu oraz Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.  

---