koncentrator kultury wyciskamy 100% kultury z kultury - wyciskaj z nami!

INFORMACJA:

dla zakresu jest nie ma danych
dlatego przekierowano do zakresu BYŁO
dla zakresu jest nie ma danych
dlatego przekierowano do zakresu BYŁO
dla zakresu jest nie ma danych
dlatego przekierowano do zakresu BYŁO
OK

Na naszych stronach internetowych stosujemy pliki cookies.

Korzystając z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki
wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z  Polityką Prywatności.

» ROZUMIEM I AKCEPTUJĘ
POK - STYCZEŃ / LUTY 2026
zmodyfikowano  13 lat temu  »  

WIECZÓR PIEŚNI

CO było GRANE - ARCHIWALNE TERMINY » » 22 901 wyświetleń od 18 marca 2007

Urszula Kryger — mezzosopranTomasz Herbut — fortepianJan Stanienda — skrzypceTomasz Strahl — wiolonczela

kup bilet

  1. marca 2007r. — sobota godz. 18:00 Sala Koncertowa Filharmonii Wrocławskiej

Program:

  • Louis Spohr
    Sześć pieśni niemieckich op. 154

  • Johannes Brahms
    Dwie pieśni op. 91 na głos, wiolonczelę i fortepian

  • Franz Schubert
    Na rzece D 943

  • Ralph Vaughan-Williams
    Wzdłuż pola (Along the field) Osiem pieśni na głos i skrzypce do poezji A. Housmana

  • Dymitr Szostakowicz
    Siedem romansów do poezji A. Błoka op. 127 Suita na głos, skrzypce, wiolonczelę i fortepian

Urszula Kryger

Absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi na wydziałach instrumentalnym w klasie fortepianu i wokalno-aktorskim w klasie J. Pietraszkiewicz. Studia wokalne kontynuowała pod kierunkiem A. Orłowicza w Kopenhadze.

Uczestniczyła w wielu krajowych i międzynarodowych konkursach muzycznych, a największy rozgłos przyniosły jej I nagrody w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. J. Brahmsa w Hamburgu oraz Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD w Monachium.

Jako pierwsza polska śpiewaczka wystąpiła w La Scali z recitalem pieśni F. Chopina.

Często występuje w dziełach oratoryjnych pod dyrekcją m.in: J. Krenza, J. Semkowa, R. Frühbecka de Burgos, H.-M. Schneidta i sir C. Davisa. Szczególne miejsce w repertuarze artystki zjamują pieśni, w których wykonywaniu towarzyszą jej tak wybitni pianiści jak: H. Höll, C. Spencer, M. Tan i P. Rogé. Artystka dokonała wielu nagrań dla rozgłośni radiowych w Polsce, Francji, Niemczech i Szwajcarii.

Tomasz Herbut

Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, uzyskał dyplom z wyróżnieniem w klasie prof. B. Kawalli. Studia kontynuował w Konserwatorium w Zurychu w mistrzowskiej klasie fortepianu H. Francesch`a oraz w klasie interpretacji pieśni I. Gage'a. Wielokrotnie uczestniczył w kursach mistrzowskich T. Vasary’ego i N. Magaloffa.

Jest laureatem XIX Festiwalu Młodych Solistów w Bordeaux oraz Nagrody Artystycznej Miasta Zurychu. Koncertuje w większości krajów Europy. Dokonał wielu nagrań telewizyjnych i radiowych w Polsce, Niemczech i Szwajcarii. Często koncertuje w Polsce jako solista i kameralista z tak znakomitymi muzykami jak Jadwiga Rappe, Urszula Kryger, czy Kwartet Camerata.

Kieruje klasą fortepianu oraz interpretacji pieśni w Wyższej Szkole Muzycznej w Bernie. Jest jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych; prowadzi również kursy mistrzowskie w Europie i Ameryce.

Jan Stanienda

Ukończył warszawską Akademię Muzyczną im. F. Chopina w klasie skrzypiec prof. K. Jakowicza. Był koncertmistrzem i solistą Polskiej Orkiestry Kameralnej J. Maksymiuka. Laureat wyróżnienia na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. N. Paganiniego w Genui, grał z wieloma wybitnymi osobistościami świata muzycznego, jak: sir Y. Menuhin, M. André, M. Petri, W. Wiłkomirska, K. Jakowicz, N. Kennedy, G. Touwron, J. Starker, B. Hendricks, G. Nowak. Koncertował w najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata z wieloma zespołami. Był koncertmistrzem Sinfonii Varsovii, był kierownikiem artystycznym Orkiestry Kameralnej Leopoldinum, a obecnie jest dyrektorem artystycznym Wrocławskiej Orkiestry Kameralnej Wratislavia.

Artysta dokonał szeregu nagrań dla radia i telewizji w Polsce i Francji, a także firm płytowych: Aperto, Linn Records, Pavane, Kos Records, Dux, Tonpress.

Jest profesorem klasy skrzypiec w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.

Tomasz Strahl

Najmłodszy profesor sztuk muzycznych w Polsce, absolwent Akademii Muzycznej im F. Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli prof. K. Michalika oraz Studium Podyplomowego w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu u prof. T. Kühne. Studiował również kameralistykę u K. Jakowicza, z którym występuje od wielu lat. Jest laureatem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów wykonawczych w m.in. Poznaniu, Warszawie, San Sebastian.

Koncertuje pod batutą najwybitniejszych polskich dyrygentów. Jest stałym gościem renomowanych festiwali. Wykonywał Koncert wiolonczelowy W. Lutosławskiego w obecności kompozytora pod dyrekcją M. J. Błaszczyka. Dokonał polskiego prawykonania II Koncertu wiolonczelowego P. Mossa na Festiwalu „Prawykonania". Z Krzysztofem Jabłońskim współtworzy Chopin Duo. Dokonał wielu nagrań archiwalnych dla PR i TVP, i CBC Radio w Kanadzie. Dyskografia artysty obejmuje wiele płyt. Dwukrotnie był nominowany do nagrody Fryderyk, jest również jej laureatem.

Prowadzi liczne kursy mistrzowskie w Polsce, Holandii, Finlandii, Niemczech, Japonii.

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Prowadzi klasy wiolonczeli w AM w Warszawie i Łodzi.

Artysta gra na instrumencie Leopold Widhalm (Norymberga, 1778).


Wiek XIX i XX przyniosły tyle wspaniałej literatury kameralnej, że dziś można dobierać programy o różnym muzyczno-poetyckim przesłaniu, ukazując przy tym cienką nić rozwoju związków muzyki i poezji. Ten związek był szczególnie silny w I połowie XIX wieku, kiedy to poezja wyznaczała drogi rozwoju muzyce, głównie w pieśni, kiedy – zdaniem Schumanna – stała się wyrazicielem tego, czego nie da się wyrazić w muzyce. Te przemiany odbywały się za czasów, gdy młody Luis Spohr rozpoczynał właśnie swoją działalność twórczą. Jego pieśni powstałe w 1856 roku do tekstów poetów niemieckich odzwierciedlają ducha tej sztuki z połowy XIX wieku i umiłowanie przyrody. Polowania, codzienne muzykowanie i to, co często pojawia się w poezji i muzyce niemieckiej podkreślanie znaczenia ciszy dla przeżyć poetyckich. Pieśni Spohra podobnie jak opery są mało znane polskiej publiczności, toteż ich wykonanie będzie ważnym akcentem w tegorocznym sezonie.

Znacznie częściej można wysłuchać we Wrocławiu twórczości Brahmsa. Sam kompozytor chętnie i często we Wrocławiu siadał do fortepianu i grywał swoje dzieła wokalno-instrumentalne z wrocławskimi muzykami i śpiewaczkami. Jego „Zwei Gesänge” czyli „Dwa śpiewy” na głos, wiolonczelę i for- tepian do słów Friedricha Rückerta i Emanuela Geibla powstały w 1884 roku. Początkowo przeznaczone były na altówkę, ale wydawcy w porozumieniu z kompozytorem opublikowali opracowaną przez niego partię wiolonczeli. „Śpiewy” powstały po skomponowaniu i wykonaniu III Symfonii kompozytora, zupełnie jak mały oddech po stworzeniu wielkiego dzieła. Jednakże tematyka, rozbudowa i wybór wykonawców noszą kolejne piętno wielkiej sztuki Brahmsa.

Jak mała perełka błyszczy w tym repertuarze mało znana pieśń Schuberta „Auf dem Strom” znaleziona i wykonana już po śmierci wielkiego kompozytora. Dwaj następni twórcy to przedstawiciele muzyki XX wieku, ale z zupełnie innych światów. Pierwszy z nich niezwykle ceniony angielski kompozytor Ralph Vaughan-Williams nigdy nie zaaprobował nowego języka XX wieku. Jego styl bazował na wyrafinowanej muzyce z końca XIX wiek, ale bez żadnych ekstrawagancji. Jego muzyka jest zrozumiała, wyważona, elegancko proporcjonalna i niezbyt nowoczesna. Urzeka przy tym niezwykły spokojem, melodyjnością, piękną kantyleną i w miarę wolnymi tempami.

Pomimo ukazania się nowej wersji monografii Krzysztofa Meyera poświęconej Dymitrowi Szostakowiczowi, nadal pewne aspekty jego życia i twórczości są mało znane. Wciąż nie ma publikacji prezentującej jego pamiętniki, przez wiele lata zakazane, są również braki w korespondencji i komentarzach kompozytora, które byłyby tak ważnym przyczynkiem do poznania jego stylu i osobowości. Szostakowicz pisał wiele pięknych pieśni, żył w czasach, kiedy Rosja była pełna utalentowanych i nieszczęśliwych poetów i co jakiś czas ich wiersze wzruszały go tak bardzo, że pisał pieśni, romanse, śpiewy, zachowując przy tym ducha i urok poezji rosyjskiej przez zastosowania melodycznych intonacji rosyjskich.

Walentyna Węgrzyn

bilety:

15, 25, 40, 60 zł

autor:
zmodyfikowano  13 lat temu  »  
przewiń ekran do początku stronyprzewiń ekran do początku strony

Wybierz kasę biletową:

ZAMKNIJ