MOZART I JEGO NASTĘPCY

MOZART I JEGO NASTĘPCY

piątek 12 czerwca, godz. 19:00,

Sala Wielka Dworu Artusa

bilety: 30/20 zł

Oliwia KĘDZIORA /altówka/ Amelia MASZOŃSKA /skrzypce/ Krzysztof STEFAŃSKI /dyrygent/ Toruńska Orkiestra Symfoniczna

W programie: Anna Weber - Forsøk - dyplomowy utwór studentki Akademii Muzycznej w Poznaniu W.A.Mozart - Symfonia koncertująca Es-dur (KV 364) na skrzypce, altówkę i orkiestrę F. Mendelssohn-Bartholdy - III Symfonia a-moll op.56 Szkocka Wolfgang Amadeus Mozart - Symfonia koncertująca Es-dur KV 364

Jeden z krytyków muzycznych stwierdził, że utworami skomponowanymi przez Mozarta można by obdzielić 10 różnych kompozytorów, a i tak każdy z nich przeszedłby do historii jako „wielki”. Jednak geniusz muzyczny Mozarta znajduje swoje potwierdzenie nie tylko w ilości stworzonych dzieł, z których każde możemy nazwać arcydziełem. Istotny jest też fakt, że stworzył on koncerty solowe na wszystkie instrumenty klasycznej orkiestry symfonicznej, poza wiolonczelą.

Koncerty solowe Mozarta po dziś dzień znajdują się jako punkt obowiązkowy programu w przesłuchaniach konkursów muzycznych, egzaminach szkolnych oraz orkiestrowych. Przejrzysta forma, błyskotliwe partie instrumentu solowego wymagają umiejętności technicznych i muzycznych najwyższej klasy. Dotyczy to również Symfonii koncertującej Es-dur KV 364, która uznawama jest za szczytowe osiągnięcie Mozarta w dziedzinie koncertu skrzypcowego. Ten trzyczęściowy koncert na dwa bardzo pokrewne instrumenty koncertujące ukazuje skrzypce i altówkę w pełnym blasku. Partie solowe efektowne, samodzielne a jednocześnie spójne i bardzo harmonijne, gdy grają w duecie uzupełniają się idealnie. Orkiestra stanowi nie tylko tło, zgodnie z klasycznymi kanonami wprowadza tematy i stanowi wdzięczną kanwę ciekawej harmonii. Od 1956 roku (Rok Mozartowski – 200-lecie urodzin) wiele dzieł kompozytora odkryto na nowo. Wśród nich znalazła się właśnie Symfonia koncertująca i na dobre zadomowiła się na estradach koncertowych całego świata. Felix Mendelssohn Bartholdy - III Symfonia a-moll „Szkocka” op.56

Felix Mendelssohn Bartholdy uznany został przez krytyków za XIX- wiecznego następcę W.A. Mozarta. Wielu uważało go za wielkiego kompozytora, którego wkład w literaturę muzyczną był nieoceniony. Jego wczesna choroba i depresja zahamowały niestety potencjał artystyczny Bartholdiego, jednak każdy zgadza się z faktem,iż zasługuje on na obecność wśród najlepszych i najbardziej wpływowych kompozytorów. Symfonia jest swoistym wspomnieniem kompozytora z jego podróży do Szkocji na początku 1829 roku. Kompozycja ukończona została dopiero w roku 1842 i nie była publikowana przez wiele lat.

III Symfonia a-moll zgodnie z ustalonymi w okresie klasycznym kanonami składa się z czterech części. Jednak Mendelssohn wypełnia je już typowo romantycznymi dźwiękami, ukazującymi osobliwe piękno szkockich wysp. Ludowe pierwiastki (można m.in. wysłyszeć brzmienie dud) dodają utworowi szczególnego uroku, a całość kompozycyjna nakreśla pejzaż ciemnej Północy, z mrocznymi lasami i nieprzebranymi wrzosowiskami. Po raz pierwszy III Symfonia a-moll zabrzmiała w Lipsku 3 marca 1842 roku.