Rogiński gra Bacha

Odczytania Raphaela Rogińskiego nie są tradycyjne: stanowią tworczą polemikę z kanonicznymi wykonaniami tych dzieł i... naszymi przyzwyczajeniami. Radykalnie spowolnione tempa, sugestywne barwy, oryginalne frazowanie i kontrolowana dynamika pełnią funkcję 'wehikułu czasu' - przenoszą słuchacza poza doraźność i tymczasowość, wyciszają i uspokajają, pozwalają prześledzić 'w mikroskopowym zbliżeniu' przebieg melodyczny i architekturę harmoniczną utworow. Odgłosy z warsztatu gitarzysty - oddechy, poszumy, świsty, szurnięcia, trzaski oraz preparacje - są tu celowo wyolbrzymione: sugerują działanie prawie do szczętu zużytego, lecz wciąż jakimś cudem funkcjonującego werku pozytywki. Rogiński odczytuje Bacha podkreślając śpiewność, delikatność i tajemniczość tej muzyki. Jednocześnie nawiązuje brzmieniowo i artykulacyjnie do muzyki lutniowej - z jednej strony, a z drugiej - do ludowej, a nawet eksperymentalnej, aż czasem wprost trudno uwierzyć, że te kompozycje zostały napisane kilkaset lat temu, i że to Bach... (...) największa wartość utworow wykonanych przez Rogińskiego tkwi w wyjątkowej atmosferze skupienia i osamotnienia - medytacji niepozbawionej pewnej dozy melancholii. - Ireneusz Socha o solowej płycie Raphaela Rogińskiego "Bach Bleach" (Multikulti Project, 2009)

Raphael Rogiński - gitarzysta, kompozytor i wykonawca, improwizator, animator kultury i badacz folkloru muzycznego. Od 13 roku życia gra na gitarze elektrycznej. Wykształcony jazzowo i klasycznie edukację uzupełniał o muzykologię i etnomuzykologię. Od samych początkow działalności tworczej skupiony jest przede wszystkim na improwizacji wynikającej z jazzu i bluesa, i na muzyce etnicznej i ludowej. Miks tych dwoch drog jest wyznacznikiem stylu jego tworczości pod względem kompozytorskim jak i wykonawczym. Głęboko związany z kulturą żydowską, szuka jej miejsca w swojej działalności. Z tych poszukiwań wynikają dwa projekty ktorych jest liderem - shofar i cukunft. Jest także dyrektorem artystycznym festiwali przedstawiających nową kulturę żydowską takich jak Tikkun, Varshe, Mizrach, jak i konsultantem w ramach projektow z nią związanych. Prymitywna muzyka ameryki, blues i rock lat 60 to następna znacząca część inspiracji Rogińskiego. Dogłębne analizowanie technik gitarowych, klasycznych gitarzystow bluesowych i znajomość instrumentarium lat 50 i 60 jest podstawą jego brzmienia. Z inspiracji muzyką eksperymentalną Ameryki (Harry Partch, Henry Cowell i in.) powstał zespoł Spinalonga. Zgłębianie muzyki dawnej zaowocowało projektem „Rogiński gra Bacha", w ktorym to muzyka Bacha wykonana jest na gitarach preparowanych. Rownolegle muzyk jest zaangażowany w projekty związane ze światową sceną nowego jazzu. Jego kompozycje, improwizacje lub interpretacje często ilustrują wydarzenia artystyczne - filmy dokumentalne i rysunkowe (m.in. Man Ray, Viking Elling), performance (np. J. Kalina,), teatr tradycyjny i multimedialny (min. Lothe Lachmann videoteatr "Poza", Teatr Stary w Krakowie) oraz słowo (m.in. Tadeusz Rozewicz, Mieczysław Myśliwski, Andrzej Stasiuk). Koncertuje głownie w ramach projektow autorskich - występuje solo lub jako lider zespołow.

więcej o płycie "Bach Bleach" - tutaj

www.myspace.com/raphaelroginski

www.fabrykasztuki.org

bilety:

wstęp wolny