POZDROWIENIA Z MUSZYNY! /// ZBIGNIEW ŁAGOCKI

Wernisaż: 12 grudnia 2014 roku, godz. 19.00

Kuratorka: Katarzyna Kowalska

Patroni medialni: Magazyn Szum, Format Net, Artluk, ZPAF, O.pl

Partnerzy: Muszyna Cechini

Wystawa „Pozdrowienia z Muszyny!” składa się z fotografii autorstwa Zbigniewa Łagockiego ukazujących sanatoria, uzdrowiska, miejsca wypoczynkowe oraz z pocztówek, na których wydrukowano te zdjęcia. Projekt ekspozycji powstał jako praca magisterska Katarzyny Kowalskiej (kuratorki wystawy) zrealizowana na specjalizacji kuratorskiej pod kierunkiem dr hab. Andrzeja Szczerskiego w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wystawa jest realizowana przy współpracy artystycznej i merytorycznej z dr Marią Pyrlik – właścicielem spuścizny artystycznej Zbigniewa Łagockiego.

Wystawa ma na celu wyodrębnienie i zaznaczenie twórczości Łagockiego w dziedzinie „fotografii pocztówkowej”. Tym samym, ekspozycja poruszy aspekt jego działalności w okresie PRL – tak odmienny od szeroko opracowanej w badaniach jego najbardziej reprezentatywnej twórczości artystycznej obejmującej, między innymi, tematykę aktów oraz portretów. Wobec do tej pory znanego dorobku Łagockiego tym bardziej zaskakujący staje się fakt, że w latach 70. i 80. we współpracy z Krajową Agencją Wydawniczą, na kartkach pocztowych były publikowane jego zdjęcia prezentujące między innymi sanatoria, kurorty i domy wypoczynkowe – dalekie od subtelnej estetyki.

Warto zaznaczyć, że prezentowane fotografie, zestawione z pocztówkami, nie będą miały tylko charakteru „wyciągniętych z szuflady”, ale również staną się świadectwem wartości artystycznej, dokumentalnej i historycznej.

Prace Zbigniewa Łagockiego, wykonane na zamówienie Krajowej Agencji Wydawniczej, ukażą istotną rolę „fotografii pocztówkowej”, gdzie obraz materialnego dobrobytu odbudowanej Polski w latach 60. i 70. był symbolem sukcesu socjalistycznego systemu. Jednym z najbardziej charakterystycznych „nośników” tych treści stały się nowo powstałe sanatoria i uzdrowiska, które były najczęściej zlecanym przez wydawnictwo tematem.

Istotnym aspektem wystawy będzie także zestawienie oryginalnych fotografii z pocztówkami, na których ukazały się. W ten sposób ekspozycja ukaże druk pocztówek jako wynik niezwykle złożonego procesu wydawniczego – począwszy od wykonania przez fotografa diapozytywów aż na procesie drukarskim kończąc. Wystawa również pozwoli odsłonić istotną wartość tradycyjnych metod „produkcyjnych” pocztówek, które wobec aktualnych współczesnych cyfrowych technik wydawniczych zyskują szczególne znaczenie.

Prezentowane fotografie pochodzą z archiwum dr Marii Pyrlik i z Narodowego Archiwum Cyfrowego.

Katarzyna Kowalska – kuratorka wystawy.

„Pozdrowienia z Muszyny!” to wystawa kilkunastu fotografii prof. Zbigniewa Łagockiego, które powstały głównie w latach 70. XX wieku. Część z tych fotografii zaistniała w formie kartek – pocztówek, które powszechnie wysyłało się z „pozdrowieniami z wakacji”. Sam Łagocki określał tego rodzaju fotografię jako folderową. Fotografia folderowa, bo miała pokazywać piękno tego miejsca, jego specyfikę i niepowtarzalność, a w domyśle zdjęcia mogłyby się znaleźć w folderach reklamujących to miejsce. Na potrzeby wystawy zostały wybrane zdjęcia głównie sanatoriów i hoteli. Pojawiają się również na nich ludzie, samochody, które dopełniają obraz i pokazują estetykę tamtych czasów. To do domów wypoczynkowych przyjeżdżali w czasach PRL-u pracownicy hut, kopalni i innych zakładów w celach rekreacyjnych.

Naświetlone slajdy przez Łagockiego są pozbawione późniejszej ingerencji w obraz (w tamtych czasach nie istniały komputery). Obrazy powstawały w momencie naciśnięcia spustu migawki, po wcześniejszym przygotowaniu koncepcyjnym, przeanalizowaniu kadru i wykorzystaniu środków dostępnych na „miejscu” (światło lub jego „brak”, wykorzystanie płaszczyzn koloru, fragmentów architektury etc.), a następnie użyciu odpowiednich materiałów światłoczułych do naświetlenia. Cała wystawa jest ubocznym i niewielkim fragmentem twórczości prof. Zbigniewa Łagockiego.

Zbigniew Łagocki (1927–2009), profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych fotografów polskich XX wieku. Ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej. Pracował jako architekt w Polsce i w Szwajcarii. Od 1957 r. należał do ZPAF. Był członkiem Photographic Society of America. Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą. Otrzymał wiele nagród i wyróżnień. W 1967 r. zdobył złoty medal na Międzynarodowym Biennale Sztuki w São Paulo za cykl zdjęć „Aerotica”. Był przewodniczącym komisji artystycznej FIAP. W 1972 r. otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz medalem Niepce’a.

Był współorganizatorem (wraz ze Zbigniewem Dłubakiem) znaczących ekspozycji: „Wystawa Fotografii Subiektywnej” (1968) i „Fotografowie Poszukujący” (1971). Od 1977 r. wykładał fotografię na krakowskiej ASP. W 1994 r. otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych. Był twórcą pierwszej Katedry Fotografii w Polsce na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Spuścizna Zbigniewa Łagockiego liczy kilkadziesiąt tysięcy negatywów. Składają się na nią tematy: Piwnica pod Baranami, portrety znanych ludzi (artystów, muzyków, aktorów), akty, zdjęcia z podróży (Francja, Hiszpania, Meksyk, Norwegia, Szwajcaria, Kaukaz, Włochy), zdjęcia z przedstawień teatralnych (Teatr Stary, Teatr Ludowy, Teatr Bagatela, Teatr w Tarnowie), zdjęcia zespołu „Śląsk”, fotografie Krakowa na przestrzeni lat, różnych miejsc w Polsce i wiele innych cykli, które stanowią część artystyczną Profesora („Aerotica”, „Body building”, „Dotknięcia”).

dr Maria Pyrlik