MONODRAM MAGDALENY DRAB

Scenariusz na motywach obrazów Marii Wnęk: Magdalena Drab

Muzyka i konsultacja reżyserska: Albert Pyśk

Spotkanie podczas wernisażu wystawy malarki naiwnej Marii Wnęk staje się przyczynkiem do rozważań na temat relacji społecznych i postrzegania osób z marginesu. Aktorka przyjmuje rolę muzyka, który przy gramofonie poruszającym wielobarwny teatr cieni, odgrywa szum galerii, rozmowy oglądających oraz kolejne obrazy autorki. Dzieła plastyczne zostają przełożone na utwory muzyczne, a Maria Wnęk przemawia ze swoich rewersów w niegramatycznych, dziecinnych monologach pisanych z potrzeby, z chęci podzielenia się bólem czy przeżyciem religijnym. Spektakl stara się zmierzyć z problemem autentyzmu emocji i formalizacji relacji społecznych. Czy ludzie przystający do powszechnie ustalonych norm mają dla swoich jurodiwych współczucie i rzeczywiste pragnienie spotkania czy tylko pogardę pomieszaną z ciekawością? Muzyczna wyprawa w świat sztuki, szaleństwa i skostniałych przekonań - czyich?

"A teraz przemówi Maria Wnęk ze swoich obrazów jak monety dwustronnych. Obrazów namalowanych na dużych papirach, bo na małych nie miała zadowolenia. Na dykcie, siedzisku krzesła, foliówce, torbie z tworzywa sztucznego, kartonie i tym, co było pod ręką, co można było znaleźć na śmietniku. Z obrazów namalowanych farbami z darów dla osób nie całkiem w porządku, niezbyt zrównoważonych i nieprzystosowanych. Przekaże informacje z samej góry, choć wątpliwe i nikt do serca ich sobie nie wziął - tych naglących wiadomości od Marii Wnęk, malarki słynnej po całym świecie albo i nie."

W spektaklu wykorzystano teksty z rewersów obrazów Marii Wnęk znajdujących się w kolekcjach: Bolesława i Liny Nawrockich oraz Leszka Macaka, a także tradycyjne pieśni ludowe i religijne.