Ponad 300 tysięcy złotych w ramach dwuletniego dofinansowania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi zdobyło kolejne pieniądze, które pomogą w rozbudowaniu planowanej wystawy stałej w Skansenie Łódzkiej Architektury Drewnianej. W zabytkowych budynkach położonych wzdłuż malowniczej głównej alei kończą się właśnie wieloetapowe prace, stanowiące część inwestycji o wartości ponad 15 milionów złotych.

Potęgę włókienniczej Łodzi przez kolejne dekady tworzyli ludzie – od XIX-wiecznych fabrykantów i tkaczy, poprzez międzywojennych kupców i robotników, aż po rzemieślników czy urzędników z czasów PRL. To właśnie oni i ich autentyczne losy staną się kanwą nowej wystawy stałej Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, pt. „Łódzkie mikrohistorie. Ludzkie mikrohistorie”, która zagości w pięciu domach Skansenu po zakończeniu ich kompleksowej modernizacji.

We wnętrzach zwiedzający będą mogli prześledzić narrację o rozwoju przemysłu włókienniczego w Łodzi, będącego główną siłą napędową transformacji miasta, a pokazaną nie przez pryzmat wielkiej historii i słynnych fabrykantów, lecz zwykłych mieszkańców, ich domów, warunków pracy oraz indywidualnych losów. – Choć wszyscy znamy nazwiska Scheiblerów, Geyerów czy Poznańskich, wciąż zbyt mało wiemy o codziennym życiu łodzian, którzy w równym stopniu budowali lokalną tożsamość tego miejsca – zauważa Magda Komarzeniec, Zastępca Dyrektora ds. Rozwoju i Upowszechniania CMWŁ. – Opowiemy naszym gościom autentyczne mikrohistorie o polskich, niemieckich czy żydowskich rodzinach, które, jak liczymy, pozwolą im odwołać się do własnych rodzinnych wspomnień i głębiej zrozumieć dzieje miasta – dodaje.

Podzielona na pięć części opowieść rozpocznie się w latach 20. XIX wieku i zakończy w 1989 roku, a jej podstawą staną się nie tylko badania archiwalne, ale także rozmowy z najstarszymi mieszkańcami Łodzi. W każdym z drewnianych domów znajdą się przygotowane z najwyższą dbałością o szczegół rekonstrukcje wnętrz mieszkalnych i rzemieślniczych z poszczególnych okresów, a także liczne materiały dopowiadające szeroki kontekst kulturowy i społeczny: kolaże dźwiękowe, nagrania wywiadów i filmy dokumentalne czy repliki dawnych przedmiotów.

– W pierwszym budynku, należącym pierwotnie do rodziny przemysłowca Karola Bennicha, opowiemy o losach rękodzielników, emigrantów z Saksonii i Śląska, a umieścimy je na tle bogatej panoramy XIX-wiecznej Łodzi – mówi Anna Dąbrowicz, kustosz CMWŁ. – Następnie przeniesiemy się do dwudziestolecia międzywojennego, by zgłębić dzieje przyjezdnej ludności wiejskiej, polskich robotników, mieszczan niemieckiego i żydowskiego pochodzenia. W trzecim domu znajdziemy się w powojennych i stalinowskich realiach, a poznamy je z perspektywy biednych pracowników zakładów, zubożałej inteligencji czy młodego junaka. Kolejne dwie części ekspozycji podsumują ostatnie trzy dekady PRL i życie tzw. „prywaciarzy”, urzędników od eksportu, włókienników czy milicjanta – wylicza kustosz.

Dofinansowanie do stałej ekspozycji w Skansenie wieńczy kolejny rok dobrej passy Muzeum, które w 2019 z różnych źródeł zdobyło 1 107 700 zł. Pozyskane na wystawę „Łódzkie mikrohistorie. Ludzkie mikrohistorie” fundusze przeznaczone zostaną m.in. na opracowanie scenariusza oraz projekt aranżacji, przygotowanie ścieżek zwiedzania, pozyskanie materiałów archiwalnych, nagranie i montaż słuchowisk, a także konserwację obiektów służących do rekonstrukcji wnętrz czy wykonanie elementów aranżacyjnych, np. replik zabawek. Wystawa zostanie otwarta dla zwiedzających jesienią 2020 roku.

Projekt pod nazwą „Wzbogacenie oferty Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi poprzez modernizację infrastruktury, prace konserwatorskie i zakup wyposażenia” realizowany jest dzięki dofinansowaniu z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Jego całkowita wartość wynosi 15 458 994,85 zł. Dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego: 8 963 559,18 zł. Wkład własny Miasta Łódź to 6 397 376,63 zł.

Wystawa stała „Łódzkie mikrohistorie. Ludzkie mikrohistorie” dofinansowana została ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, w ramach programu „Wspieranie działań muzealnych 2019”.