Schulz: Skrawki / ONLINE

Reżyseria: Konrad Dworakowski

Muzyka: Paweł Odorowicz Projekt scenografii i kostiumów: Konrad Dworakowski Kostiumy i elementy scenografii: Anna Adamiak Wykonanie scenografii: Jacek Szumacher, Adam Galicki Konsultacja choreograficzna: Joanna Jaworska-Maciaszek Muzycy: Konrad Dworakowski (lira korbowa, głos), Paweł Odorowicz (altówka), Małgorzata Pawluk (wiolonczela) Światło: Kamil Urbanowicz Dźwięk: Maciej Kurzydłowski Kierowniczka produkcji: Majka Justyna Produkcja: Teatr CHOREA, Fabryka Sztuki w Łodzi

występują: Janusz Adam Biedrzycki, Joanna Chmielecka, Michał Jóźwik, Majka Justyna, Małgorzata Lipczyńska, Tomasz Rodowicz

Premiera: 21 sierpnia 2020, scena Art_Inkubatora w Fabryce Sztuki w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Retroperspektywy 2020

„Materii dana jest nieskończona płodność, niewyczerpana moc życiowa i zarazem uwodna siła pokusy, która nas nęci do formowania.”

„Nie ma materii martwej (...) martwota jest jedynie pozorem, za którym ukrywają się nieznane formy życia. Skala tych form jest nieskończona, a odcienie i niuanse niewyczerpane.”

Potrzeba tworzenia wydarzeń o charakterze wizualnym, metaforycznym i filozoficznym odnajduje swe ujście w poetyckiej prozie Brunona Schulza. W oparciu o wybór wątków i opowiadań tego autora tworzymy instalację performatywną, w której tematem działań performerów jest kreowanie wewnętrznej przestrzeni ukierunkowanej na akt kreacji, uwalniającej marzenia i zmagającej się z nieuchwytnością pojęć. Chcemy pochylić się nad filozoficznym ujęciem aktu kreacji, uwalnianiem niedoskonałej pamięci, eksplorowaniem pojęcia piękna, brzydoty, śmierci, twórczości.

Poprzez poszukiwanie i przekraczanie granic pomiędzy ludzkim ciałem, a materią wchodzimy w proces twórczy sugerowany przez Jakuba - bohatera opowiadań Schulza. Chcemy stworzyć metaforę świata, zmierzając wraz z bohaterami do idyllicznej wizji, będącej tęsknotą za światem złożonym z wyobrażeń fantasmagorii i pragnień. Celem tego procesu ma być mityczna republika marzeń z opowiadania Schulza. Spróbujemy metaforycznie wejść w kompetencje Stwórcy, by wykreować na scenie człowieka „na obraz i podobieństwo manekina” z wszelkimi konsekwencjami tego nadużycia. Uzurpatorska wizja twórców prowadzić będzie przez doświadczenia, które zbadają konsekwencje tego czynu, w ten sposób odwołując się do współczesnej wizji świata, gdzie cielesność i duchowość przewartościowują swoje znaczenia.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętychmonopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Wiek widzów: 14 +