To nie będzie klasyczna dokumentacja historii instytucji, a raczej zapis tego, czym teatr jest dla artystów, ich rodzin, rzemieślników teatralnych, osób pracujących za kulisami, a przede wszystkim – dla widzów. Świętujący osiemdziesięciolecie istnienia Teatr Muzyczny w Łodzi przygotowuje się do otwarcia jubileuszowej wystawy, która wypełni jego foyer wspomnieniami. Wernisaż już w ten piątek (7 listopada) o g.17.30.

– Nie skupiamy się na chronologii ani żadnym wybranym okresie w historii teatru. Naszym zamysłem jest odtworzenie tego, co łatwo zaciera się w pamięci i wydobycie tego, co na co dzień bywa niezauważane – podkreśla Anna Korzon-Wnukowska z Teatru Muzycznego w Łodzi. – Pokażemy kunszt i pieczołowitość, z jakimi tworzone są kostiumy czy rekwizyty, przypomnimy efektowne plakaty towarzyszące niezapomnianym premierom czy staranność, z jaką zapisywano wspomnienia w postaci kronik i albumów. Dokumentujemy czas, który minął i emocje, które w opozycji do jego upływu, pozostają – podkreśla.

Na wystawie w foyer teatru zobaczyć będzie można między innymi oryginalne plakaty i afisze. Te starsze: do „Pięknej Heleny” z 1965 roku czy „Me and My Girl” z 1988 roku i późniejsze, np. do spektaklu „Can-Can” z 2003 roku. Wspomnienia obudzą też z pewnością programy do spektakli z lat 70. („Najpiękniejsza", „Figle Majsary”, „Nitouche") czy hitów z lat 80. („Kraina uśmiechu”, „Księżniczka czardasza", „Hrabina Marica”, „My Fair Lady", „Wiktoria i jej huzar").

Dzięki albumom ze zdjęciami będzie można cofnąć się w czasie jeszcze dalej, a nieocenionym źródłem wiedzy stanie się m.in. kronika budowy i rozbudowy teatru z lat 1946-1964. Warto bowiem pamiętać, że – czerpiący z tradycji Teatru Komedii Muzycznej „Lutnia” z Wilna – łódzki teatr był pierwszym powojennym, a przez jakiś czas także jedynym, teatrem muzycznym w Polsce. W ciągu osiemdziesięciu lat przygotował ponad dwieście premier od dzieł klasyki operetkowej, przez rewie, komedie i bajki muzyczne po musicale. Tę różnorodność odzwierciedlą także kostiumy i rekwizyty, które na czas wystawy powrócą z teatralnych magazynów: kunsztownie wykonane przez krawców suknie, kilkudziesięcioletnie flety, teczki spektakli, czy… atrapa armaty i kowadło. – Wśród eksponatów ważne miejsce zajmą przedmioty udostępnione przez widzów, artystów i ich rodziny, wiele mówiące o tym, co oni sami uważają za bezcenną pamiątkę. Czasem są to całe kolekcje doskonale zachowanych programów, czasem afisze i wkładki z obsadami, kiedy indziej zdjęcia z autografami, stare bilety, a nawet reprinty legitymacji służbowych – zdradza Anna Korzon-Wnukowska.

Wystawę będzie można oglądać do 31 stycznia 2026 roku. Jej wernisaż odbędzie się już w ten piątek (7 listopada) o g.17.30, ale nie będzie to jedyna okazja do wspominkowych rozmów. Kolejną są bowiem koncerty z cyklu „Poranek z Orkiestrą”. Najbliższy – już w tę niedzielę o g.12.00 – poświęcony zostanie dżentelmenom. W repertuarze poważnym i rozrywkowym zaprezentują się soliści teatru – Szymon Jędruch, Maciej Markowski, Piotr Płuska oraz Marek Prusisz. W programie m.in. „Tak całkiem bez dziewczątek”, „Śnić sen” i „Mr Bojangles”. Orkiestrę poprowadzi Elżbieta Tomala-Nocuń.

W Muzycznym zaplanowano też serię spotkań zatytułowanych „Z Wilna na Broadway, róg Północnej”. W sobotę, 15 listopada, gośćmi Krzysztofa Wawrzyniaka będą Wioletta Wilk-Turska – córka solistki Małgorzaty Wilk i Ewa Piotrowska – córka tancerki Przemysławy Piotrowskiej. Opowiedzą o tym, jak wspominają „dawny” teatr i jak z ich perspektywy wyglądało życie ówczesnych gwiazd tej sceny. O oprawę muzyczną spotkania zadba kierownik muzyczny projektu – Danuta Antoszewska, która będzie akompaniować solistom – Agnieszce Gabrysiak i Piotrowi Płusce.

Osoby chcące zgłębiać teatralne sekrety, mogą wybrać się też na organizowane raz na kwartał dni otwarte. To wtedy odwiedzić będzie można miejsca na co dzień niedostępne dla widzów – scenę, garderoby, orkiestron, studio nagrań czy amplifikatornię. Najbliższe dni otwarte zaplanowano na 6 grudnia.