Kto jest szalony – ja czy świat?

Reżyseria: Ruslán Viktorov

Autor | dramaturgia: Michał Pabian Scenografia | kostiumy: Maks Mac Muzyka: Richard Wolf Ruch sceniczny: Zuzanna Kasprzyk Reżyser światła: Damian Pawella Tłumaczenie procesu prób: Jakub Sierenberg Inspicjentka: Hanna Molenda

występują: Karolina Bednarek (ŻAKLINA), Barbara Dembińska (DOKTOR WANDA CZUJNIK), Paweł Kos (JAN), Halszka Lehman (MENEDŻERKA ZDROWIA ZOSIA), Mirosława Olbińska (MATKA (taka bardziej trzy po trzy)), Paulina Walendziak (DOLORES), Maciej Kobiela (XANNY), Maciej Bisiorek ((gościnnie) MATTHIEW RICHARD)

Supernowoczesne kliniki, biznesy okołomedyczne, terapie gwarantowanego dobrobytu – wszystko po to, by sprostać wymaganiom nowego kanonu: bycia zdrowym, radosnym, ambitnym, aktywnie uczestniczącym w społeczno-ekonomicznym „teatrze” współczesności. Bo jeśli nie, to… należy się leczyć! W dzisiejszym świecie poczucie dyskomfortu związanego z funkcjonowaniem w późno-nowoczesnej rzeczywistości staje się jednostką chorobową.

Tekst odwołuje się do pierwszych spotkań diagnostycznych z psychiatrami, podczas których analizowana jest identyfikacja pacjenta z trudnościami, jakich doświadcza. Analizuje perspektywę ulgi, jaką może przynieść uznanie symptomów niedopasowania do kanonu za chorobę. Przestrzeń intymnych rozmów ze specjalistami przeplata się tu z symboliką współczesnych terapii, gdzie narracje pacjentów stają się elementem gry mającej docelowo maksymalizować zadowolenie i poczucie przynależności.

Co definiuje nas dziś jako „zdrowych” lub „chorych”? Czy zaburzenia i różnice w sposobach funkcjonowania są objawami choroby, czy może wyrazem buntu, wykraczającego poza możliwości medycyny? Czy diagnoza jest kluczem do zrozumienia siebie, czy może pułapką, która ogranicza indywidualność?

Tragifarsa o dyktaturze szczęścia i sukcesu prowokuje do refleksji nad rolą jednostki w świecie pełnym oczekiwań oraz nad tym, czy w dzisiejszych realiach normalność jest w ogóle możliwa.

Premiera: 25 kwietnia 2025 roku, Duża scena