​

Spek­takl “Ko­me­dian­ci” | Pol­ska

Twór­cy: Fun­da­cja Au­tism Team, Klub Świa­do­mej Mło­dzie­ży, Te­atr CHO­REA

Re­ży­se­ria: Maja Ca­ban, Mał­go­rza­ta Lip­czyń­ska, Ewa Oto­mań­ska

Tekst: Sta­ni­sław Wy­spiań­ski, Pla­ton, Ze­spół

Świa­tło i dźwięk: To­masz Kru­kow­ski

Wi­zu­ali­za­cje, ka­me­ra live: Ka­mil Wal­la­ce Wa­le­siak

Ob­sa­da: Bo­rys Chmie­lew­ski, An­to­ni­na Ja­ku­bow­ska, Alek­san­dra Sza­łek, Pau­la Oset, Mi­łosz Ko­wal, Mi­chał Ko­cha­niak, Adam Wo­ło­szyn, Ro­land Mę­czyń­ski, Mi­chał Lu­dwi­czak

Pre­mie­ra: 19 grud­nia 2025

Data: 30 sierp­nia 2026 | nie­dzie­la

Go­dzi­na: 15:00

Miej­sce: Sala B_101, Fa­bry­ka Sztu­ki w Ło­dzi, ul. Ty­mie­niec­kie­go 3

Czas trwa­nia: 40 mi­nut

Wiek wi­dzów: 10+

Ję­zyk: spek­takl w ję­zy­ku pol­skim

Po spek­ta­klu, ok. go­dzi­ny 16:00, za­pra­sza­my na roz­mo­wę z twór­ca­mi.

Roz­mo­wa od­bę­dzie się w Sali B_101, w Fa­bry­ce Sztu­ki w Ło­dzi.

Roz­mo­wę po­pro­wa­dzi To­masz Do­ma­ga­ła.

Roz­mo­wa pro­wa­dzo­na bę­dzie w ję­zy­ku pol­skim.

OPIS SPEK­TA­KLU

Ten spek­takl jest spo­tka­niem z ma­rze­niem. Ma­rze­niem o by­ciu su­per­bo­ha­te­rem, o moż­li­wo­ści po­dró­żo­wa­nia w cza­sie i prze­strze­ni, o wy­cho­dze­niu na­prze­ciw wła­snym ogra­ni­cze­niom i opre­syj­nej rze­czy­wi­sto­ści.

Ty­tu­ło­wi “Ko­me­dian­ci”, in­spi­ru­jąc się frag­men­tem tek­stu Sta­ni­sła­wa Wy­spiań­skie­go “Stu­dium o Ham­le­cie”, re­pre­zen­tu­ją au­ten­tycz­ność, iro­nię i od­wa­gę. Po­ka­zu­ją, jak sztu­ka może ujaw­niać praw­dę, ob­na­żać rze­czy­wi­stość i sta­no­wić zwier­cia­dło ludz­kich me­cha­ni­zmów wy­klu­cza­nia i po­dzia­łów.

Mło­dzi ar­ty­ści, bę­dą­cy oso­ba­mi roz­wi­ja­ją­cy­mi się w spek­trum au­ty­zmu, za­nu­rza­ją się w te­atrze jako miej­scu bez­piecz­nym i da­ją­cym prze­strzeń za­rów­no na po­trzeb­ne, a czę­sto nie­ak­cep­to­wa­ne spo­łecz­nie ele­men­ty “sza­leń­stwa”, jak i na moż­li­wość za­da­wa­nia nie­wy­god­nych py­tań o to, na ile spo­łe­czeń­stwo po­zwa­la na by­cie sobą i wy­ła­my­wa­nie się z ist­nie­ją­cych norm i ocze­ki­wań. Wy­ko­rzy­stu­jąc na sce­nie za­rów­no tek­sty wła­sne, jak i kla­sy­kę (frag­ment “Obro­ny So­kra­te­sa”), po­ka­zu­ją, że mają od­wa­gę ist­nieć, two­rzyć i dzia­łać poza sche­ma­tem. Ze wszyst­kim tego kon­se­kwen­cja­mi.