Pozdrowienia dla III tysiąclecia

Wystawy rzeźb słowackiego

artysty Alojza Drahoša

Wernisaż: 6 października 2006 r., o godzinie 15.00

Wystawy rzeźb słowackiego artysty Alojza Drahoša - "Pozdrowienia dla III tysiąclecia".

Alojz DRAHOŠ

Urodził się w 1954 roku w Zohore. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie na Wydziale Rzeźby u prof. J. Kulicha. Jest członkiem Towarzystwa Słowackich Medalierów, Towarzystwa Artystów Plastyków Zachodniej Słowacji oraz Słowackiego Stowarzyszenia Artystycznego. W latach 1982–1990 był pedagogiem w Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie, od roku 1992 wykłada na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Zajmuje się rzeźbą kameralną, plenerową oraz medalierstwem. Alojz Drahoš należy obecnie do generacji rzeźbiarzy, których twórczość prezentuje jasno sformułowany program. Kolekcja jego dzieł potwierdza dziś już sprecyzowaną artystyczną drogę, mającą z założenia prowadzić widza ku pięknu i pożytkowi. To jest jednak wynik końcowy.

W czym zatem tkwi urok jego sztuki? Korzenie przyciągania, w najlepszym tego słowa znaczeniu, tkwią w głębokim poznaniu natury i społeczności, co dodatkowo prowadzi do takich szlachetnych form, jakie ma możliwość dojrzeć i rozpoznać nasze wnikliwe oko przy spojrzeniu na jego dzieła.

Na czym opiera swoje mistrzostwo? W dużej mierze niewątpliwie na swojej umiejętności przenikliwego odbierania rzeczywistości, odnajdywania w niej bogactwa inspiracji, i ich poetyckiego sposobu wyrażania. Podstawowym punktem wyjścia jego myśli i odczuć czerpanych z zobaczonego i doświadczonego jest figura. Kombinuje ją w oryginalny dla siebie sposób, przy czym wartość i wysoka jakość transformowania jej do artystycznej formy jest wynikiem intymnej współpracy z tworzywem. Alojz Drahoš wie o nim naprawdę dużo. Głównie o brązie i kamieniu. Fascynacja brązem i kamieniem, czuła znajomość tego niewiarygodnego rzeźbiarskiego materiału pomagają mu urzeczywistniać takie wyobrażenia formy i kształtu – silne dzięki kontrastowi miękkich form i ostrych geometrycznych kształtów – których nie udałoby mu się osiągnąć z żadnym innym materiałem. Zakłada to jednak posiadanie wysokich zdolności metalurgicznych i zmysłu do wykorzystywania materialnych właściwości kamienia oraz plastycznego podejścia do struktury powierzchni. To wszystko występuje w jego dziełach w harmonijnej jedności. Atrybutem określającym wszystkie jego prace jest ruch, dynamika i wynikające z nich płynięcie w czasie. Pozornie statyczne, nieporuszone rzeźby wprowadzają nasze postrzeganie w ruch, który przenika wszystko, jest wszechobecny. Nie jest jednak destrukcyjny, lecz delikatny, lekki, pozorny.

Alojz Drahoš dokonuje w swoich dziełach syntezy spokoju i ruchu, co w konsekwencji prowadzi do piękna i harmonii.

Wstęp wolny