Dialogi z przestrzenią

Coś optymistycznego

wernisaż 6 kwietnia (niedziela), godz. 18.00

Druga edycja projektu,,Dialogi z przestrzenią". Poprzednia analizowała relacje między centrum i peryferiami, tytuł tegorocznej wystawy brzmi,,Coś optymistycznego". Zadaliśmy twórcom pytanie jak postrzegają przestrzeń polskich miast - aglomeracji naznaczonych piętnem historii, latami komunizmu, poddanych w przez ostatnie kilka lat gwałtownym zmianom. Czy ulegają wizji niczym niezmąconej szczęśliwości roztaczanej przez wszechobecne reklamy? Czy dostrzegają w specyfice współczesnego miasta materiał dla swojej sztuki?

W tegorocznej wystawie,,Coś optymistycznego" wezmą udział:

Joanna Biela Garrido, Maciej Bohdanowicz, Iza Cieszko, Dominika Dzikowska, Paweł Garwol, Jacek Joostberens, Maciej Mraczek, Natalia Nowacka, TUPmłodzi

Wernisaż połączony będzie z prezentacją studentów Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej - grupą TUPmłodzi.

kurator projektu: Agnieszka Kulazińska

Dialogi z przestrzenią - Coś optymistycznego

Zwyczajny dzień w miejskiej przestrzeni. Łódź, Warszawa, Kraków... trud, brud i smród. Poczucie zapadania się w paranoję. Anonimowy tłum poruszający się w nieokreślonym kierunku. Spaliny samochodów, pośpiech, wyścig, zapach ludzkich ciał. Kałuże, odrapane elewacje budynków straszą historią. Awaria komunikacji miejskiej - agresja. Czy rzeczywiście miasto wywołuje tylko złe emocje? Czy w jego przestrzeni nie odnajdziemy nic optymistycznego? Dlaczego patrzymy na nasze miasta tak pesymistycznie, dostrzegamy jedynie brud i szarość? Przecież pełne są one kolorów, barw, emocji, optymizmu.

Współczesne aglomeracje wypełnione są pozytywami: uśmiechnięte twarze, idealni ludzie, piękne wnętrza osaczają nas, atakują z bilboardów i reklam.

Olbrzymi baner zasłania okna mieszkań. Czy świat widziany przez jego pryzmat jest lepszy, bardziej kolorowy? Jak żyje się mieszkańcom za kolorowym logo firmy, wizerunkiem uśmiechniętej twarzy modelki? Czy oglądają świat oczami współczesnych Bogów?

"Dialogi z przestrzenią" traktują tkankę miejską jako przestrzeń szczególną - pełną znaczeń, informacji, komunikatów adresowanych/odczytywanych przez odwiedzających ją, żyjących w niej ludzi. Jej sytuacja jest dwojaka tworzona przez świadomość, jednocześnie tworzy świadomość, zmusza do interpretacji, podjęcia z nią dialogu. Jej bycie nigdy nie jest jednoznaczne. Nie jest tylko biernym obrazem, podsumowaniem istniejącego stanu rzeczy. Posiada również moc kreacji, przechowywania śladów dawnej i tworzenia nowej świadomości mieszkańców.

Miasto stawia przed nami pytania. Projekt „Dialogi z przestrzenią” jest próbą poszukania odpowiedzi, wejścia w dialog, przeniesienia go na inne, nie-urbanistyczne, płaszczyzny.

Przestrzenie miast polskich są szczególnie ciekawe, reprezentują świadomość po-traumie, doświadczoną wojną, latami komunizmu. Uwypuklają się w nich procesy transformacji. Ich oblicze komercjalizuje się (czy może lepiej kapitalizuje, a może kapituluje).

W tym roku to już druga edycja "Dialogów z przestrzenią". Pierwsza stawiała pytania o napięcia pomiędzy obszarami w centrum a peryferiami. Drugą edycję "Dialogów z przestrzenią" pragniemy poświęcić emocjom towarzyszącym nam w codziennych wędrówkach przez miasto. Nie tylko tym negatywnym. Postawić pytanie o rolę sztuki w miejskiej przestrzeni. Jaka jest jej funkcja: dekoracyjna, społeczna, krytyczna? Czy może być jedynie turystyczną atrakcją? A może powinna analizować i ingerować w tkankę miejską? Czy sztuka może stać się jej nieodłącznym, kształtującym tą przestrzeń elementem?

Agnieszka Kulazińska

Kurator projektu