Pejzaże wyśnione, pejzaże wymyślone

Stanisława J. Wosia

Wernisaż: 12. września 2008 r. godz. 18:00

Stanisław J. Woś:

Ur. w 1951 roku. Mieszka w Suwałkach. Fotograf, zajmuje się także malarstwem, rysunkiem i projektowaniem graficznym. Dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w 1982 roku (kierunek: wychowanie plastyczne). W latach 1985-1995 prowadził Klub Fotograficzny PAcamera w Suwałkach. Pedagog Warszawskiej Szkoły Fotografii, członek ZPAF.

Wystawy indywidualne (ponad pięćdziesiąt): m.in. Pojawia się znak, Mała Galeria, Warszawa, 1993; Pejzaż mistyczny, Galeria FF, Łódź, 1994; Z ciemności i ze światła, Galeria PF, Poznań, 1996; Tło i jego obraz, Mała Galeria, Warszawa, 2001; Szukam światła, Muzeum Okręgowe w Suwałkach 2007, Galeria Prospekto Wilno 2008.

Udział w wystawach zbiorowych: m.in. Polska fotografia intermedialna, Poznań, 1988, IV Międzynarodowe Triennale Rysunku, Wrocław, 1988; Biennale Fotografii, Poznań, 1998, 2000, 2003, 2005; III Międzynarodowe Biennale Fotografii i Sztuk Wizualnych, Liege, Belgia, 2002; Wokół dekady. Fotografia polska lat 90., Muzeum Sztuki, Łódź, 2002; Sacrum, V Triennale Sztuki, MGS Częstochowa, 2003; Polska fotografia ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi, Tokio, Niigata, Japonia, 2006; Polska fotografia w XX wieku, PKiN Warszawa 2007; Marzyciele i świadkowie. Fotografia polska XX wieku, Muzeum Narodowe w Krakowie, 2008.

Prace w zbiorach: m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie; Muzeum Narodowego we Wrocławiu; Fundacji dla Śląska w Katowicach; Stadtbibliothek Paderborn w Niemczech oraz w wielu kolekcjach prywatnych.

* Sztuka-fotografii według Stanisława J. Wosia *

Stanisław Woś myśli o artystycznym powrocie do dzieciństwa. Temu problemowi psychologiczno-artystycznemu poświęcona jest Jego premierowa wystawa w Galerii FF. Kim jest ten znany od lat 80. XX wieku artysta, poszukujący w sferze obrazu graficznego, o bardzo silnym aspekcie malarskim w fotografii i w samym malarstwie?

Uprzedźmy dalszą część moich rozważań – od lat 90. XX wieku Woś jest już klasykiem najnowszej polskiej fotografii! Być może wpływającym na nowe indywidualności XXI wieku takie jak Paweł Żak czy Leszek Żurek, ale o tym trudno jeszcze pisać, gdyż jesteśmy pod presją „nowego dokumentu”. Jest jeszcze za wcześnie, by analizować wpływ Staszka Wosia na artystów spoza Suwałk.

Powrót do problematyki dzieciństwa jest bardzo istotny. To jedno z modernistycznych zagadnień, które nie uległo wyczerpaniu i w dalszym ciągu jest aktualne. Być może mitologia wieku dziecięcego jest oceanem bez dna, niemożliwym do spenetrowania, określenia i wyjaśnienia, gdyż w tej kategorii twórczej pracuje się bez stałych reguł, w dodatku są one indywidualne i często zmienne. Wystarczy porównać twórczość Pabla Picassa z Paulem Klee, aby zrozumieć, jak różny jest potencjał mitologii wieku dziecięcej.

Moje rozważania poświęcone będą analizie dotychczasowej działalności artystycznej Staszka, opieram się tu na najnowszym albumie Stanisław J. Woś. Szukam światła, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, 2007.