TRIBUTE TO JOHN COLTRANE

HARD WORK ENSEMBLE

*John Coltrane gigant jazzu *

*Zielonogorski Ośrodek Kultury zaprasza 10.12.2010 na godz. 20.00 na jazzowy koncert do Hydro(za)gadki. *

HARD WORK ENSEMBLE to grupa skupiająca profesjonalnych muzykow, ktorych połączył szacunek dla „giganta jazzu" Johna Coltranea. W związku z 80-tą rocznicą urodzin artysty zespoł przygotował specjalny program p.t.: „TRIBUTE TO JOHN COLTRANE", ktory z powodzeniem prezentuje w kraju i zagranicą. W piątkowy grudniowy wieczor zagrają dla wszystkich: Robert Chyłatenor sax, Wojciech Pruszyński piano, Piotr Stepek bass oraz Marek Wesołowski drums.

Bilety w cenie 15 zł do nabycia na www.abilet.pl.

Jon Coltrane nie probując utożsamiać się z hard-bopem czy modern jazzem, wybrał własną drogę jazzowej awangardy. Zmiany, jakich dokonał Coltrane w muzyce jazzowej po roku 1960, są nieporownywalne z dotychczasowymi innowacjami np. Parkera czy Davisa, jego John Coltrane Quartet okazał się zaś jedną z najznakomitszych formacji w historii nowoczesnego jazzu. Coltrane wprowadził szereg innowacji o charakterze techniczno-brzmieniowym: po raz pierwszy w historii jazzu używał saksofonu sopranowego, posługiwał się głosem jako tłem dźwiękowym, eksperymentował z muzyką hinduską, swobodnie traktował improwizację.Uwagę na siebie zwrocił w 1955 r. w grupie Milesa Davisa. W porownaniu z delikatnymi, koronkowymi improwizacjami lidera, Coltrane brzmiał jakby niezgrabnie, niemal brutalnie. Jednakże w tych intuicyjnych poszukiwaniach saksofonisty krył się zalążek muzycznych eksperymentow. Początkowo Coltrane był pod znacznym wpływem muzyki i osobowości Milesa (np. nagranie "Round Midinight" z płyty Milesa Davisa "Talles Trees"), ale wraz z kolejnymi nagraniami i koncertami coraz wyraźniej starał się sugerować liderowi własne pomysły. Swoim niekonwencjonalnym podejściem do modern jazzu Coltrane zainteresował także innych muzykow. Szczegolnie ważną w tym przypadku okazała się wspołpraca z pianistą Theloniousem Monkiem, a także Redem Garlandem, Donaldem Byrdem. Monk natychmiast potrafił wychwycić z nowatorskiej muzyki Coltrane'a ciekawe pomysły harmoniczne i brzmieniowe, a wspołpraca tych dwoch indywidualności nabrała ciekawego, artystycznego wymiaru (np. nagrania "Monk's Mod" oraz "Nutty" z płyty "Thelonius Monk And John Coltrane"). Po latach dominacji wyciszonego brzmienia (np. Lestera Younga i Stana Getza), barwa saksofonu Coltrane'a wydawała się szokująco ostra i surowa, choć muzyczne pomysły były nienaganne. Wkrotce wraz z Sonnym Rollinsem Coltrane należał do najpopularniejszych hardbopowych saksofonistow tenorowych Nowego Jorku (tylko w samym 1957 r. Coltrane nagrał 21 płyt). W tym samym roku, po krotkiej, ale bardzo owocnej wspołpracy z Theloniousem Monkiem, Coltrane wrocił do Filadelfii. Okres wspołpracy z gigantami jazzu lat 50. (Miles, Monk, Gillespie) umożliwił Coltrane'owi powolne, lecz konsekwentne kreowanie własnego stylu.

Opracowanie: Dionizy Piątkowski, "Encyklopedia Muzyki Popularnej - JAZZ", Copyright by Oficyna Wydawnicza Atena 1999

bilety:

15 zł