Anna Karpowicz-Westner || Malarstwo

Wernisaż 27 maja 2011 godz. 19.00

Anna Karpowicz-Westner - ur 13.06.1951 w Krakowie. Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom z wyroznieniem w pracowni prof. Jana Szancenbacha w 1978 r.

O malarstwie Anny Karpowicz-Westner

Na płotnach Malarki toczy się tajemne życie, ktore można obserwować jakby przez otwarte okno. Widok rozpościera się na nastrojowe pejzaże, czasem egzotyczne, nieznane, niekiedy znajome i bliskie. Mienią się morza, płyną nieba, przez okno wlewa się słońce. Kolor zależy od pory dnia. Pejzaż pulsuje cichym rytmem i prawie zawsze zawiera w sobie ludzką postać. Czas zatrzymuje się. Pierwsze światło poranka. Popołudniowa sjesta. Chwila przed zmierzchem. A w tym wszystkim człowiek - milczy, myśli, jest.

Kobiety z obrazow Malarki, zastygłe w momencie sennego oczekiwania skrywają tajemnicę. O czym myślą? Tego nie wiemy. Czasem tylko zaświeci się błękit na czole, cień przykryje je zielenią. Spowite w światło, delikatnie podrysowane pędzlem stają się częścią pejzażu. Portretowane we wnętrzach, otoczone przedmiotami, a jednocześnie tak blisko natury, przynależą do dwoch światow - realnego i nadnaturalnego. Ta dwoistość oraz ich spokoj sprawiają, że są silne i wyjątkowe. Ich wyraziste spojrzenia, rysy twarzy przypominają mi o malarkach Fridzie Kahlo, Pauli Modersohn-Becker.

Kobietom towarzysza nieraz postacie mężczyzn. Są to spotkania pełne oddania i bliskości, malowane dyskretnie, czasem z oddali, jakby z chęci zachowania intymności. Kobieta, nawet gdy portretowana jest samotnie - istnieje w relacji. Wyglądając przez okno, trzymając w dłoni list, myśli, wspomina, może tęskni.

Inny, powracający motyw. Pracownia, kobieta stojąca przy sztaludze, farby, pędzle. Malarz i modelka. Opowieść o fascynacji pracą, procesem tworczym, mającym początek w zaciszu pracowni - przy zaczętym płotnie.

Kwiaty, kobiety, pejzaż - tematy we wspołczesnym malarstwie zapomniane lub zepchnięte w banał. Trzeba mieć wielką odwagę, by w czasach, gdy uwagę widza osiąga się krzykiem i szokiem, wytrwale podążać za prostym i klasycznym tematem, poszukując piękna i tajemnicy. W ciszy pracowni, z namysłem i czułością Malarka nakłada na płotno kolejne warstwy farby. Obrazy maluje z rozmachem, ale i delikatnością, precyzją uderzenia pędzla.

Malarka stwarza światy, za każdym razem odmienne w charakterze, nierealne, oniryczne, magiczne - jak w cyklu "Castillos". Wędrowki na zamkowe wzgorze, spotkania dwoch postaci, odpoczynek po drodze- mogą być podświadomą metaforą życia, w ktorym nieznana, kręta droga wiedzie do celu. Kąpiący się w rzece zanurzają się w gęstym, zielonym otoczeniu. W tych aktach fizyczność schodzi na dalszy plan. Piękno ciała ma źrodło w przedziwnej emanacji, jakby bijące od niego światło miało związek z energią człowieka, z duszą, z czymś znacznie silniejszym, niż młodość sama w sobie.

Obrazy Anny Karpowicz-Westner oddają piękno życia, ktore zawiera się w chwilach i najprostszych znakach codzienności. Piękno kryje się pod postaciami, w załamaniach pagorkow, w kłębach chmur, w szumiących tujach, zaklęte jest w milczących trąbkach, kornetach, zakwitłe w ciętych kwiatach. Anna Karpowicz-Westner jest malarką bezkompromisową, tworzy intensywnie, z niezwykłą energią, zawsze z tą samą motywacją - fascynacją samym w sobie malowaniem i życiem obrazu, grą z widzem. Jej obrazy zachęcają do intymnego zamyślenia. Bo prawdziwe życie toczy się w nas samych. Wystarczy zatrzymać się, by to zrozumieć.

Więcej na stronie: http://2swiaty.com/wystawy/anna-karpowicz-westner- malarstwo

bilety:

Wstęp wolny