Co dzieje się, kiedy muzeum staje się dziełem sztuki a kolekcja samochodów zyskuje status muzealny?

Jak komunikują się z nami przedmioty i czy porażka napawa lękiem, czy

wzmaga pożądanie?

W piątek, 16 listopada, w godz. 14.00-19.00, w Gmachu Głownym Muzeum Narodowego w Krakowie (sala "U Samurajow") odbędzie się seminarium pt. "Muzeum jako praktyka artystyczna" zorganizowane przez Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka oraz Muzeum Narodowe w Krakowie.

Uczestnicy: Agency, Archiwum Tadeusza Kantora - Cricoteka, MoAA (Museum of American Art / Muzeum Sztuki Amerykańskiej), MOLAF (Museum of Longing and Failure / Muzeum Tęsknoty i Porażki) oraz projekcja filmu Antje Majewski & Alejandro Jodorowskiego. Wstęp bezpłatny.

Nie wierzę, aby historia sztuki, zwłaszcza wspołczesnej, była jedynie [...] odbiciem procesu tworzącego opinię zbiorową. [...] Historia sztuki na pewno bierze w tym decydujący i rozstrzygający udział. A […] Muzeum jest jakimś ostatnim rozdziałem i rekapitulacją tejże historii - pisał o Muzeum Sztuki w Łodzi Tadeusz Kantor.

W pismach Kantora nie pojawia się definicja Muzeum jako takiego, jest ona zawsze związana z określonym celem. Rzadkie są także nawiązania do konkretnych instytucji i ich praktyk, bardziej w oparciu o inspiracje artysta konstruował program rozwoju swojej sztuki. W czasie pierwszego pobytu w Paryżu (1947), Kantor odwiedził Palais de la Decouverte, określony przez niego mianem muzeum kuriozow. Interdyscyplinarna jednostka wystawiennicza fascynowała go przede wszystkim nagromadzeniem rzeczy, zagęszczeniem materii, obrazem świata jako produktu wiedzy. Ta perspektywa przełożyła się na jego definicję sztuki nierozłącznie związanej z materią. Wszystko to sprawia, że muzealna przestrzeń u Kantora wyłania się głownie w kontekście aury tworcy, aury samego dzieła i jego wartości materialnej, kolekcjonerstwa rozumianego jako zbieractwo owych unikatowych przedmiotow i pamiątek.

Celem seminarium będzie zmapowanie wizji muzealniczych a także refleksji i działań w tworczości Kantora ocierających się o praktykę wystawienniczo- kolekcjonerską w kontekście nowego programu Cricoteki jako instytucji włączającej widza, artystę, proces tworczy, samo dzieło w działania na pograniczu teatru, archiwum, muzeum. Seminarium odbędzie się w ramach projektu Muzeum Migrujące. Wprowadza on w nową misję Cricoteki, ktora w 2013 roku otworzy swoją siedzibę w dzielnicy Podgorze w Krakowie.

Kuratorki: Ewa Tatar i Joanna Zielińska

Więcej o projekcie www.news.cricoteka.pl

Projekt Muzeum Migrujące dofinansowany ze środkow Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Wspołorganizator seminarium: Muzeum Narodowe w Krakowie

Partner projektu: Barka Alrina, Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego

Patroni medialni: radio krakow, o.pl, cracow-life.com

bilety:

wstep wolny!