Możecie ich pamiętać z piosenki "Street of Frozen Phantoms" i płyty "Simplifications", która zyskała prawie wyłącznie pozytywne recenzje. Solowy projekt perkusisty New York Crasnals, Michała Smolickiego, to dziś czteroosobowy zespół złożony z doświadczonych krakowskich muzyków. Na gitarze Jacek Dąbrowski (TELE), na basie Łukasz Lembas (Bubble Pie, TELE), a za bębnami Maciek Pietrzyk (10 000 Szelek). Przez trzy ostatnie lata od premiery "Simplifications" muzycy wspólnie pracowali nad nowym materiałem. Efekty pracy można było poznać podczas licznych koncertów w całym kraju.

Teraz przyszedł czas na kolejną odsłonę. "Nothing Serious" ukazała się 24 września nakładem krakowskiej Radiofonii jako pierwsze wydawnictwo w historii tej rozgłośni.

Płyta "Nothing Serious" zdecydowanie odcina BLD od etykietki najsmutniejszego zespołu w Polsce. Znajdziemy tam zarówno proste, melodyjne piosenki, jak i kompozycje mnie przewidywalne. Produkcją albumu zajął się Michał Kupicz - ceniony polski realizator, odpowiedzialny za brzmienie najciekawszych płyt wydanych ostatnio w naszym kraju - zespołów Indigo Tree, Tres.B, Kristen, czy Mikrokolektyw.

1. 3moonboys – "Skakankan". Czyli 3 płyty na jednym krążku. W ramach albumu, w którym liczba 3 oraz jej permutacje odgrywają kluczową rolę, następuje zmiksowanie (w specjalnie do tego przeznaczonym pojemniku o nadestetycznych walorach) księżycowego dźwięku z julio cortazarem w postaci skakankowatej. Skakankan należy traktować jako katalizator doznań, którego efektywność uzależniona jest od współczynnika dobrej woli danego odbiorcy. Elementem wzmacniającym intensywność przekazu może być bezinwazyjny zabieg otwarcia głowy z powodzeniem stosowany przez muzykę alternatywną. Album składa się z kompozycji dźwiękowych, obrazków plastycznych, zapisów słownych i nielinearnej wędrówki wyglądającej trochę jak taniec.

2. Skakankan – płyta zwiera zakodowane informacje, które umożliwiają generowanie dowolnej ilości zgodnych wariantów komunikatu.

3. Najnowsza płyta 3moonboys jest po części pamiętnikiem, który dokumentuje ostatnie lata działalności zespołu, prób poszukiwania właściwego języka, trudności wewnętrznych wynikających z gorącego pragnienia wzajemnego porozumienia połączonej z jednoczesną świadomością niemożliwości takiego osiągnięcia, asystowaniu w narodzinach czegoś co może okazać się zarówno olśnieniem jak i katastrofą. po części zapisem rozpadu zilustrowanym przy pomocy ginącego tekstu, który zapadłszy na nieuleczalną chorobę, umyka przed wyśpiewaniem i rozsypuje się na cząstki; rozsiane na symbolicznej przestrzeni słowa niszczone przez tajemniczy wirus są więc jak komórki organizmu, w momencie gdy jeszcze stanowi całość lecz już zaczyna się proces rozkładu. po części albumem, który nie pozostawił zbyt wiele dla siebie, lecz całą swoją nadzieję i ufność ulokował w Tobie.