Dziewczyna w ogniu

Reżyseria, ruch sceniczny, opracowanie muzyczne: Roksana Miner

Scenografia, kostiumy: Agata Stanula Przygotowanie wokalne: Jarek Oberbek Reżyseria światła: Maciej Iwańczyk Produkcja: Anna Ratkowska-Filipowicz Asystentka reżyserki: Jagoda Jasnowska Inspicjent: Krzysztof Karaś

występują: Jagoda Jasnowska (Dziewczyna w ogniu), Zbigniew Kozłowski. (Tata, Wróżka), Katarzyna Kopczyk (Mama, Filantrop), Diana Jędrzejewska (Siostra Gosia, Awangarda Protestu), Paweł Kuźma (Ksiądz, kolega Martyny ze szkoły)

To nasycona symboliką i osadzona w konwencji realizmu magicznego opowieść o poszukiwaniu tożsamości i odkrywaniu wewnętrznej siły. Martyna, tytułowa dziewczyna w ogniu, jest wrażliwa, pełna marzeń, ale zmaga się również z lękami i niepewnością. Jej życie codzienne toczy się w zwyczajnym otoczeniu, jednak jej wewnętrzny świat przemyśleń jest bogaty i pełen symbolicznych obrazów. W dniu swoich czternastych urodzin Martyna wyrusza w metaforyczną podróż przez las własnych myśli i emocji. Podczas tej wyprawy spotyka Wróżkę, Filantropa, Straż Pożarną oraz Awangardę Protestu. Nastolatka walczy o prawo do swojego buntu i gniewu, jednocześnie próbując odnaleźć sens i swoje miejsce w świecie.

Ogień, który jest kluczowym symbolem w sztuce, reprezentuje w Martynie zarówno destrukcję, jak i odrodzenie. To metafora jej wewnętrznej siły i pasji, ale także strachu przed tym, co nieznane i niebezpieczne. Dziewczynie w ogniu towarzyszymy w chwili, kiedy uczy się akceptować swoje uczucia i odkrywa swoją tożsamość, przekształcając się z wybuchowej i niepewnej dziewczynki w pewną siebie młodą kobietę.

Jej zmagania z oczekiwaniami rodziny, presją społeczeństwa i własnymi lękami są uniwersalne i poruszą serca widzów. Martyna pokazuje, że prawdziwa siła pochodzi z akceptacji siebie i odważnego stawiania czoła wyzwaniom życia.