Kim jest dzisiaj Pani Bovary? Czy w ogóle jest?

Jest.

Żoną, matką, kobietą, człowiekiem o wysokim potencjale twórczym, osobą realizującą cudze potrzeby, potrzeby społeczeństwa, nierzadko wierząc, że to jej własne potrzeby. Emma Bovary jest bohaterką tragedii. Młodą osobą chcącą zachować swoje życie, a jednocześnie chcącą to życie opuścić, matką rozdartą między żałowaniem macierzyństwa a miłością do córki, która jest przeszkodą na drodze do - być może - szczęścia.

Emma powoli rozpoznaje własne położenie i własną tragedię. Kameralna inscenizacja w reżyserii Małgorzaty Jakubowskiej rewiduje Flaubertowską historię o poszukiwaniu tożsamości w obrębie kobiecych ról, rewiduje rozczarowanie Emmy dotychczasowymi wyborami i stawia pytania o status wyborów podejmowanych przez kobiety w kontekście oczekiwań i schematów społecznych.

W spektaklu wykorzystano cytaty z "Pani Bovary" Gustave'a Flauberta w tłumaczeniu Anieli Micińskiej oraz w tłumaczeniu Ryszarda Engelkinga, a także cytat z "Trzech sióstr" Antona Czechowa w tłumaczeniu Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej.