„W imię- Heloiza"

„W imię- Heloiza" jest monodramem opartym na „Modlitwie Heloizy, kochanki Piotra Abelarda, kanonika i teologa” - powiastce filozoficznej Leszka Kołakowskiego. Tekst wypływa z głęboko zakorzenionego poczucia winy oraz niezrozumienia dychotomii miłości i grzechu, które w religii „skojarzyły się węzłem nierozerwalnym”. Bohaterka mierzy się z paradoksami przykazań, którym nie potrafi sprostać. W swojej desperackiej „modlitwie” Heloiza nie tylko błaga, lecz także oskarża, kierując w stronę Boga bezpośrednie, pełne gniewu i rozczarowania zarzuty. Zagubiona usiłuje odnaleźć drogę do Zbawiciela i usłyszeć jego głos - jednak jej monolog nigdy nie staje się dialogiem. Spektakl, poprzez poetycki, momentami archaiczny język, oddaje wciąż aktualne doświadczenia samotności, duchowego zagubienia i potrzeby oświecenia. To opowieść o człowieku rozdartym między cielesnością a wiarą, między pragnieniem miłości a lękiem przed potępieniem. Spektakl dopełnia muzyka wykonywana na żywo przez skrzypce i klawesyn.