Dziś umarł Prokofiew

Spektakl "Dziś umarł Prokofiew" w oparciu o tekst współczesnej polskiej autorki, Moniki Milewskiej jest poświęcony muzyce przywołanego w tytule Sergiusza Prokofiewa i - przede wszystkim - Dymitra Szostakowicza. Akcja utworu rozgrywa się 5 marca 1953 roku (i w kilku dniach następnych), w dniu w którym umarł Prokofiew (a także Józef Stalin) i oparta jest na poszukiwaniu kwiatów na pogrzeb Prokofiewa, których oczywiście nie można dostać, bo wszystkie zostały przeznaczone na pogrzeb Stalina. Kwiatów tych poszukuje właściwy bohater sztuki Milewskiej, Dymitr Szostakowicz - co przeplatane jest retrospekcjami z życia kompozytorów ukazującymi dramat artysty w państwie totalitarnym. Siła wyrazu jest tym większa, że pojawia się również Józef Stalin. Ale najważniejszym bohaterem spektaklu jest muzyka Dymitra Szostakowicza i Sergiusza Prokofiewa: odtwarzana z nagrań, wykonywana na różnych ciekawych instrumentach, wyśpiewana i wytańczona (także na rolkach).

W spektaklu wykorzystano fragmenty następujących utworów muzycznych:

Dymitr Szostakowicz - III symfonia Es-dur „Pierwszomajowa” op. 20, IV symfonia c-moll op. 43, V symfonia d-moll op. 47, VII symfonia C-dur „Leningradzka” op. 60, IX symfonia Es-dur op. 70, XII symfonia d-moll „Rok 1917” op. 112, 

, III, IV, V, VII( "leningradzka" ), IX i XII Symfonia, I Koncert fortepianowy, opera "Lady Makbet mceńskiego powiatu", piosenka z filmu "Kontrplan", "Tahiti trot", oratorium "Pieśń o lasach", walc nr 2 z "Suity jazzowej:"; - Sergiusz Prokofiew: balety "Romeo i Julia" i "Miłość do trzech pomarańczy": - Fryderyk Chopin: Etiuda c-moll ("rewolucyjna") oraz gruzińska pieśń ludowa "Suliko".