Władysław Podrazik

Malarstwo

wernisaż: 9 października 2007, godz. 18:00

Prace z cyklu: ”Epifania”, „Angelos”.

WŁADYSŁAW PODRAZIK - urodził się w 1953 roku w Jodłowej, woj. Podkarpackie. Studia rozpoczął w 1984 roku na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Do 1987 studiował malarstwo w pracowni prof. S. Rodzińskiego a rysunek u doc Z. Grzywacza. Dyplom uzyskał w 1989 roku w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego. Uprawia malarstwo, poezję i pisze teksty o sztuce. Eseje sztuce publikuje w „Informatorze ZPAP – Okręg Krakowski” oraz na stronach internetowych www.sztukpuk.art.pl.

Swój dorobek twórczy prezentuje też w autorskiej internetowej galerii www.podrazik.pl. W roku 2007 w Wydawnictwie Znak opublikował wraz z Romanem Mazurkiewiczem wybór myśli Jerzego Nowosielskiego pt. „Prorok na skale”. Mieszka i tworzy w Krakowie.

wybrane wystawy indywidualne:

• 1990 - Galeria Pro-Arte, Wiedeń.
• 1992 - Galeria Zapiecek, Warszawa.
• 1993 - Starmach Gallery, Kraków.
• 1994 - Galeria Zamkowa, Lubin.
• 2005 – Galeria Pryzmat, Kraków

wybrane wystawy zbiorowe:

• 1989 - Dyplomanci 89’ Rzeszów.
• 1990 - Dyplom 1989-90, Toruń. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin.
• 1991 - Starmach Gallery, Kraków. Galeria Zapiecek, Warszawa.
• 1992 - Fainesthai, BWA, Kraków, Wrocław. Jubileuszowy Salon ZPAP, Kraków.

• 1992 - Neue Kunst aus Krakau, Damstadt. Galeria Zapiecek, Warszawa. Bielska

• 1992 - Jesień, Bielsko-Biała. Kolekcja Starmach Gallery, Sosnowiec.

• 1993 - Kolekcja Starmach Gallery, Lubin. Galeria Zapiecek, Warszawa.
• 1994 - Regard sur la painture contemporaine polonaise, Paryż
• 1994 - Kolekcja Starmach Gallery, Wiedeń.
• 1995 - Abstrakt ’95, Pałac Sztuki, Kraków.
• 1995 - Kolekcja Galerii, Galeria Zapiecek, Warszawa.
• 1996 - Kolekcja Starmach Gallery, Kraków. Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin.
• 1997 - Kolekcja Starmach Gallery, Kraków.
• 1997 - Artyści – Janowi Cybisowi, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa.
• 1998 - Miało tu miejsce wystaw wiele, Galeria ZPAP Sukiennice, Kraków.
• 1999 - Jerzy Nowosielski i jego uczniowie, Galeria ZPAP Sukiennice, Kraków.
• 2001 - Kolekcja Starmach Gallery, Kraków.
• 2003 - Wystawa na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Galeria Zamkowa, Lubin.
• 2004 - Kolekcja Galerii pod Rejentem, Kraków.
• 2004 - Wystawa przedaukcyjna Wielkiego Serca, Manggha, Kraków,
• 2004 - Artyści dla Artystów, Galeria Pryzmat, Kraków
• 2005 - Wystawa przedaukcyjna, Salon Antykwaryczny Nautilus, Kraków,
• 2006 - Prezentacja obrazów, Space Gallery, Kraków.

Marek Karwala

"Czymże są epifanie? Wedle Małego słownika teologicznego ten pochodzący z greki termin oznacza „manifestację”, „nagłe ukazanie się i zniknięcie bóstwa”; drugie rozumienie – charakterystyczne dla Pisma Świętego – oznacza „historycznie sprawdzalną ingerencję osobowego Boga w świat”. Słownik rozróżnia odmiany epifanii: teofanie, chrystofanie, pneumatofanie, angelofanie i podkreśla zarazem, że wszystkie epifanie obejmują zawsze również jakąś misję wobec wspólnoty. Można odnieść wrażenie, iż epifaniczność malarstwa Władysława Podrazika wiąże się z „wizyjnością”, z chęcią pokazania innym (definicyjna „misyjność”) tego pierwiastka wymiaru transcendencji, którego się osobiście doświadczyło i o którego istnieniu jest się głęboko przekonanym.

Zatem obrazy tego artysty – powstałe w wyniku działania takich dwu sił, jak: samotność i kontemplacja – skłaniają do podobnych postaw, stają się obiektami, przez które przenika „z innego świata światło”; próbują nazywać Nienazywalne i wyrażać Niewyrażalne, uchwycić te ledwie-iskry, ledwie-mgnienia „Stamtąd i z Bezczasu”, by przenieść je do wymiaru „tu i teraz”. Abstrakcyjność tych płócien funkcjonuje jak metafizyczna metafora, której zadaniem jest otwieranie bram do miejsc, które Czesław Miłosz nazwał „drugą przestrzenią”.

Kompozycją obrazów Władysława Podrazika rządzi harmonia; swoista rytmiczność osiągana jest przez grę światła i cienia – porządkowi nocy towarzyszy porządek dnia, ciemności towarzyszy świetlistość, przez głęboką czerń próbują przebić się i zarazem ogarnąć ją promieniste światłości. Co charakterystyczne – we wszystkich pracach da się wyraźnie dostrzec oś symetrii i układ wertykalny, symboliczną gradację, metafizyczną „drabinę” (motyw „drabiny” artysta zaczął malować jeszcze w czasach studenckich) łącząca „niskie” z „wysokim”, profanum z sacrum. Także wybór kolorów nie jest przypadkowy, dominują tu tzw. barwy mistyczne w bogatym diapazonie swoich natężeń natężeń odcieni: czerwień, błękit, żółć i zieleń."

Fragment tekstu pt. „Epifanijne malarstwo Władysława Podrazika”, jaki ukazał się w dziale „Galeria Konspektu”, KONSPEKT nr 4/2006 (27) s. 120.